مادّى بهرهمند شوند و از بندگان خدا سوء استفاده كنند و به اين ترتيب دين در نزد آنها چون حرفه و صناعتى مىشود نه يك ايمان و عقيدهء ترقّى بخش و راهگشا
( وَ إِيَّايَ فَاتَّقُونِ )
: ( و از من پروا داشته باشيد ) يعنى از غضب من بترسيد .
( 42 )
( وَ لا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ )
: ( و حق را بوسيله باطل نپوشانيد و آن را انكار نكنيد ) يعنى حق را كتمان نكنيد و آن را به لباس باطل در نياوريد و سپس ادّعا نكنيد كه آن باطل ، حق است
( وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ )
: ( در حالى كه شما به خوبى مىدانيد ) يعنى حق را به خوبى مىشناسيد و مىدانيد كه رسالت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم و اسلام حق است اما براى حفظ امتيازات و منافع و وجههء خود آن را انكار مىكنيد .
( 43 )
( وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ )
: ( و نماز گزاريد و زكات دهيد و با ركوع كنندگان راكع باشيد ) يعنى داخل در دايره ايمان و حق شويد و به عبادات الهى و تكاليف او قيام كنيد .
( 44 )
( أَ تَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَ تَنْسَوْنَ أَنْفُسَكُمْ وَ أَنْتُمْ تَتْلُونَ الْكِتابَ )
: ( شما كه كتاب آسمانى خواندهايد چگونه مردم را امر به نيكى مىكنيد و خودتان را از ياد مىبريد ؟ ) خطاب به علماء يهود است كه دين را حرفه قرار دادهاند نه عقيده و ايمان ، و به زبان چيزى را مىگويند كه در قلبشان نيست و امر به نيكى مىكنند ، امّا خود آن را انجام نمىدهند ،
( أَ فَلا تَعْقِلُونَ )
: ( پس چرا تعقّل نمىكنيد ) چون از بديهيات عقل آنست كه كسى كه امر به خير مىكند خود پايبند به آن باشد ، چون كسب خير براى نفس خود ، مقدّم است بر كسب آن براى غير .
( 45 )
( وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ )
: ( از صبر و نماز مدد جوئيد ) استعانت يعنى طلب