صدق مبالغه دارند ( كه شامل صدق گفتار و رفتار و صدق اعتقاد مىگردد ) و ( شهداء ) يعنى گواهان اعمال نه كشته شدگان در جنگ و ( صالحين ) يعنى كسانى كه شايستگى نعمت خداى را دارند ، و مسلّم است كه چنين افرادى رفقاى نيكو و شايستهاى هستند .
( 70 )
( ذلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ وَ كَفى بِاللَّهِ عَلِيماً )
: ( اين تفضّل از جانب خداست و دانايى خدا به احوال بندگانش كافى است ) در اين آيه كلمه ( ذلك ) كه مخصوص اشاره به دور است آورده شده و آن را ابتداى جمله قرار داده و ( الف و لام ) بر سر خبر آورده تا به اين وسايل بر عظمت اين فضل دلالت كند كه شامل و جامع تمامى فضيلتهاست ، و اگر آيه شريفه را با علم خدا ختم نمود ، جهت اين بود كه گفتار در آيه شريفه دربارهء درجات ايمان بود كه جز علم الهى هيچ راه ديگرى براى تشخيص آن نيست .
[ آيهء ( 76 - 71 ) دربارهء جهاد ]
( 71 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانْفِرُوا ثُباتٍ أَوِ انْفِرُوا جَمِيعاً )
: ( اى كسانى كه ايمان آوردهايد سلاح خود را برگيريد و سپس دسته دسته يا يك پارچه به سوى جهاد حركت كنيد ) ( حذر ) يعنى آلت بر حذر شدن كه همان اسلحه است و ( نفر ) به معناى كوچ كردن به سوى هدفى و فزع از آن محل قبلى مىباشد و ( ثبه ) مفرد ( ثبات ) به معناى جماعتهاى متفرق مىباشد ، آيه مىفرمايد : آلت و سلاح خود را برگيريد و آمادهء بيرون رفتن به سوى دشمنان خود شويد يا فرقه فرقه و سريهاى و يا به طور دسته جمعى و لشكرى به سوى دشمن حركت كنيد و اين چگونگى خروج شما بستگى به تعداد و قوّت و ضعف دشمن دارد ، يعنى اگر دشمن كم و ضعيف بود ، دسته دسته برويد و اگر دشمن قوى بود دسته جمعى به مصاف او برويد .
( 72 )
( وَ إِنَّ مِنْكُمْ لَمَنْ لَيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصابَتْكُمْ مُصِيبَةٌ قالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُنْ مَعَهُمْ شَهِيداً )
: ( و همانا بعضى از شما هستند كه در كوچ كردن سستى مىكنند و اگر