مىشوند عمل مىكردند ، برايشان بهتر بود و بيشتر استوارشان مىكرد ) ، اشاره به اين است كه اين احكام اگر چه ظاهرا به صيغه وجوب و امرى بوده ، امّا تنها براى صلاح و سعادت آنها و تثبيت ايشان بر جادهء صواب شده ، اين اعمال خير دنيا و آخرت را براى آنها در پى دارد و قلبها و جانهاى ايشان را در ايمان استوار مىسازد .
( 67 )
( وَ إِذاً لَآتَيْناهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْراً عَظِيماً )
: ( و در اين هنگام هر آينه به آنها اجر عظيمى از جانب خود عطا مىكرديم ) يعنى تثبيت و استوارى آنها در راه ايمان موجب اجر عظيم براى آنان مىگرديد كه در خور وصف نيست .
( 68 )
( وَ لَهَدَيْناهُمْ صِراطاً مُسْتَقِيماً )
: ( و هر آينه آنها را به صراط مستقيم هدايت مىكرديم ) و صراط مستقيم چنان كه گفتيم راه كسانى است كه خدا به آنها نعمت بخشيده است ، از قبيل : ( انبياء و شهداء و صدّيقين و صالحين ) نه راه كسانى كه خداوند بر آنها غضب فرموده و نه راه گمراهان ، كه تفسير آن در ضمن سوره حمد گذشت .
( 69 )
( وَ مَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَ الصِّدِّيقِينَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحِينَ وَ حَسُنَ أُولئِكَ رَفِيقاً )
: ( و كسانى كه از خدا و رسول اطاعت كنند ، پس آنان همدم انبياء و صديقين و شهداء و صالحين هستند كه خدا آنها را مورد انعام قرار داده و چه نيكو رفيقانى هستند ) ، لذا كسانى كه در احكام از خدا و رسول اطاعت كنند و تسليم حكم پيامبر صلّى اللّه عليه و إله و سلم باشند ، ملحق به افرادى مىگردند كه خداوند به آنها نعمت بخشيده ، اگر چه از خود آنان نيستند ، امّا خداوند به حكم آيهء قبلى آنها را به صراط مستقيم هدايت مىكند و اين صراط چنانچه در سورهء حمد آمده ، صراط كسانى است كه خدا به آنها نعمت ارزانى داشته و اين افراد به حكم اين آيه شامل ( انبياء ) يعنى پيامبران صاحب وحى و ( صديقين ) يعنى افرادى كه بسيار صادقند و در