اين كتاب تأييد كنندهء كتاب شماست ، پس كفر ورزيدن به آن عقلانى و منطقى نيست و مىفرمايد قبل از آنكه خدا وجوه شما را به حالتى درآورد كه به جاى اين كه به سوى مقاصدى متوجه باشيد كه سعادت زندگيتان را تأمين مىسازد به سوى ضدّ آن مقاصد متوجه سازد ، ايمان بياوريد چون وجوه بر اساس فطرت بشرى به مقاصد سعادت دنيا و آخرت توجّه مىكنند ، امّا اينها با لعنت خدا به پشت و قهقرا متوجه شده و جز دور شدن از آن مقاصد را دنبال نمىكنند ، كما اينكه خداوند اصحاب سبت را مسخ نمود و به صورت بوزينه و خوك درآورد ، چون صورت واقعى اعمال آنها اعمالى حيوانى و پليد بود و امر خدا به هر حال واقع مىشود و خدا چون يهود را لعنت كرد در دنيا ، خشم خود را شامل آنان نمود و كينه و دشمنى را تا روز قيامت در ميان آنان افكند .
( 48 )
( إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرى إِثْماً عَظِيماً )
: ( همانا خدا شرك ورزيدن به خود را نمىبخشد و گناهان كوچكتر از آن را از هر كس بخواهد مىآمرزد و كسى كه به خدا شرك بورزد ، گناهى عظيم را افترا زده است ) يعنى ايمان بياوريد به آنچه ما نازل كرديم و آن مصدّق كتاب شماست و اگر به قرآن ايمان نياوريد ، مشرك شدهايد و خداوند شرك به خود را هرگز نمىآمرزد ، و در نتيجه غضب و عقوبت او شما را مىگيرد و چهرههاى شما را طمس مىكند و به سوى قهقرا روى مىكنيد و يا لعنتتان مىكند و يا امورى ديگر از آثار دنيويهاى كه بر شرك مترتّب است . مغفرت يا عدم مغفرت خداوند بيهوده و گزاف واقع نمىشود ، بلكه مطابق حكمت خداست و آن حكمت اين است كه عالم خلقت سراپايش رحمت خداست و اساسش عبوديّت خلق و ربوبيّت خالق مىباشد و پيداست كه با شرك ، ديگر عبوديّتى باقى نمىماند و شرك اعم از كفر است و اهل كتاب مشرك ناميده نمىشوند ، اگر چه كفر آنها نسبت به قرآن و پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم نوعى شرك است و اگر فرمود : ( يغفر لمن يشاء ) براى دفع اين توهّم بود كه مبادا كسى خيال كند وقتى شرك