[ آيهء ( 58 - 44 ) دربارهء يهود ، امر به ردّ امانات و اقامهء عدل ]
( 44 )
( أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيباً مِنَ الْكِتابِ يَشْتَرُونَ الضَّلالَةَ وَ يُرِيدُونَ أَنْ تَضِلُّوا السَّبِيلَ )
: ( آيا كسانى را كه از كتاب آسمانى بهرهاى داده شدند نمىبينى كه چگونه گمراهى را مىخرند و مىخواهند كه شما نيز راه را گم كنيد ) اين آيه دربارهء يهود است كه هدايت در دستشان بود ، امّا آنها گمراهى را اختيار كردند و در ظاهر به مؤمنين اظهار مودّت مىنمودند و آنها را فريب مىدادند و به بخل و خوددارى از انفاق وادار مىكردند تا نگذارند زحمات مؤمنين به نتيجه برسد و رستگار شوند ، پس از آنها بپرهيزيد و به حرفهاى آنان گوش فرا ندهيد .
( 45 )
( وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدائِكُمْ وَ كَفى بِاللَّهِ وَلِيًّا وَ كَفى بِاللَّهِ نَصِيراً )
: ( خدا به دشمنان شما داناتر است و آنها را بهتر مىشناسد و خدا براى دوست داشتن و ياورى كفايت مىكند ) يعنى اگر چه آنها در ظاهر حرفهاى خير خواهانه به شما مىزنند ، امّا قصدى جز گمراه كردن شما ندارند و خداوند دشمنان شما را بهتر از خود شما مىشناسد ، پس به هوش باشيد ، چون خدا وضعيت اين يهود ممسك از انفاق و بخل و ريا و حيلههاى آنها را به خوبى مىداند ، پس از آنها بپرهيزيد و اطاعتشان نكنيد و آنها را به دوستى مگيريد و وقتى خداوند دوست و ياور شماست ، پس چه احتياجى به ولايت و نصرت آنها داريد ؟
( 46 )
( مِنَ الَّذِينَ هادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ يَقُولُونَ سَمِعْنا وَ عَصَيْنا وَ اسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَ راعِنا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَ طَعْناً فِي الدِّينِ )
: ( بعضى از يهوديان كلمات را با جا به جا كردن تحريف مىكنند ، مثلا به جاى آنكه بگويند ( سمعنا و اطعنا ) شنيديم و اطاعت كرديم ، مىگويند ( سمعنا و عصينا ) ( شنيديم و نافرمانى كرديم و به جاى آنكه بگويند ، ( اسمع اسمعك اللّه ) بشنو خدا شنوايت كند ، مىگويند ( راعنا ) يا ( اسمع غير مسمع ) يعنى بشنو خدا تو را ناشنوا كند و اين اباطيل را با لحن حق گويى ادا مىكنند ، چون ( راعنا ) نزد مسلمانان به معناى ( مراعات ما را بكن ) آميخته با ادب و احترام ، امّا در