( 40 )
( إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ )
: ( و خداوند به اندازه سنگينى يك ذرّه ظلم نمىكند ) ( مثقال ) به معنى وزن و ( ذرّه ) به معناى كوچكترين مورچهء قرمز است يا به معناى تك غبارى كه در هوا معلق است و از شدّت كوچكى به چشم ديده نمىشود ،
( وَ إِنْ تَكُ حَسَنَةً يُضاعِفْها وَ يُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ أَجْراً عَظِيماً )
: ( و اگر عمل آنان حسنه باشد ، خدا آن را دو چندان مىكند و از ناحيهء خود اجرى بزرگ مىدهد ) پس اگر ايمان بياورند و انفاق كنند خداوند نسبت به آنها آگاه است و به اندازه مثقالى ظلم نمىكند و اجر آنان را ضايع نمىگرداند و پاداش آنها را مهمل نمىگذارد ، بلكه اگر حسنهاى باشد ، پاداش آن را مضاعف مىدهد .
( 41 )
( فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَ جِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهِيداً )
: ( و اكنون كه ايمان نياورند ، چه حالى خواهند داشت زمانيكه از هر امّتى گواهى بياوريم و تو را نيز به عنوان گواه بر اين امّت حاضر سازيم ؟ ) شهادت يعنى حسّ و رؤيت و حضور در اينجا خطاب به پيامبر مىفرمايد كه تو بر تمام شاهدان اعمال ، شاهد هستى و معناى شاهدين اعمال در تفسير سوره بقره آيه
( لِتَكُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ )
« 1 » ، گذشت .
( 42 )
( يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ عَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ وَ لا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثاً )
: ( در آن روز كسانى كه كفر ورزيدند و رسول را نافرمانى كردند ، آرزو مىكنند اى كاش با خاك يكسان شده بوديم و پيام خدا را كتمان نمىكرديم ) معناى عصيان بر رسول نافرمانى از دستورات رسول خداست ، دستوراتى كه از مقام ولايت آن جناب صادر مىشود و نافرمانى خداى تعالى در احكام شريعت مىباشد و
( لَوْ تُسَوَّى بِهِمُ الْأَرْضُ )
كنايه از مردن و هيچ و پوچ شدن است ، چون آنها در
هامش
( 1 ) - سوره بقره ، آيه 143 .