را به آن كرده و سپس از آن دور مىشود ، پس در حقيقت اجتناب به معناى ترك است و ( كبائر ) جميع كبيره است ، يعنى گناهان كبيره در مقايسه با گناهان صغيره ، تكفير از ريشهء ( كفر ) به معناى پوشاندن مىباشد و منظور از ( سيئات ) گناهان صغيره است و ( مدخل ) اسم مكان مىباشد و مراد از آن بهشت يا قرب الهى است و اين وعده الهى نبايد سبب جرى شدن انسان نسبت به ارتكاب صغاير گردد ، چون بى مبالاتى و كوچك شمردن و انجام صغائر باعث طغيان و سبك شمردن امر الهى مىشود كه اين از بزرگترين كبائر است ، بلكه آيه دلالت مىكند كه اگر كسى خود را از ارتكاب گناهان كبيره سالم بدارد ، خدا او را از شرّ گناهان صغيره حفظ مىكند و علّت آنست كه خداوند عالم به ضعف نفس انسان بوده و مىداند كه او جاهل است و لذا با اين وعدهها قلبهاى مرده را به نور اميد زنده مىسازد و از على عليه السّلام نقل شده است كه گناهان كبيره هفت مورد هستند : ( شرك ، قتل نفس ، تهمت قذف ( اتهام به زنان پاكدامن ) ، زنا ، خوردن مال يتيم ، فرار از جنگ ، برگشت به كفر بعد از دورى از آن ) .
و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و سلم فرمودند : با استغفار هيچ كبيرهاى باقى نمىماند و با اصرار هيچ صغيرهاى صغيره نمىماند ، ( اصرار بر صغيره منجر به كبيره مىشود ) .
[ آيهء ( 35 - 32 ) دربارهء مقايسه حقوق زن و مرد و حكم اصلاح ميان آنها ]
( 32 )
( وَ لا تَتَمَنَّوْا ما فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلى بَعْضٍ لِلرِّجالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَ لِلنِّساءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ )
: ( نسبت به آنچه نداريد و خدا به ديگران بخشيده تمنا نكنيد ، چون خدا به مقتضاى حكمتش بعضى از شما را بر بعض ديگر برترى داده ، و چه مرد و چه زن از كار و كسبى كه دارد بهرهمند مىگردد ) ، يعنى نگوييد كاش من فلان چيز را داشتم و ( تمنى ) ، تعلق نفس است به آنچه مىبيند كه از رسيدن به آن معذور است و لذا حالت آرزو نسبت به آن پيدا مىكند ، و اين فضل و برترى كه خداوند به بعضى مىدهد مزيتى است كه خداوند روزى هر كس نموده و اين نهى ، نهى ارشادى است براى قطع ريشه شرّ و فساد كه همان حسد است ، چون حسد منجر به فساد مىشود و اين روش