تشخيص واقع و حقيقت ايمان زنان نيستيد ، چون اين امر تنها كار خداست ، بلكه مأموريد تنها به حسب اسباب ظاهرى عمل كنيد ، مانند شهادتين و شركت در جماعت مسلمين و انجام وظائف عمومى دينى و براى رفع دشوارى و اينكه نپندارند ازدواج با كنيزان عمل پست و دون شأن آنهاست ، خداوند با اين جمله به اين حقيقت اشاره مىكند كه تقوى ملاك كرامت است و همه شما مانند هم هستيد ، چه كنيز و چه آزاد ،
( فَانْكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَ آتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَناتٍ غَيْرَ مُسافِحاتٍ وَ لا مُتَّخِذاتِ أَخْدانٍ )
: ( پس با كنيزان عفيف نه زنا كار و رفيق گير ، البته با اجازهء مولايشان ازدواج كنيد و مهريهء آنان را به طور شايسته بپردازيد ) لذا با اجازه مولاى كنيز مىتوانيد با او ازدواج كنيد و مهريهء آنها را به مولايشان بپردازيد و از مولا تعبير به ( اهل ) نمود تا بفهماند كنيز هم جزئى از خانواده مولاست و مؤمنان همه از همند و همچنين قيد ( معروف ) را درباره مهريه آورد تا تأكيد نمايد مبادا بخاطر كنيز بودن مهريه را كم بگيريد يا در پرداخت آن امروز و فردا كنيد و ( محصن ) يعنى پاكدامن و ( مسافحات ) يعنى ( زانيات ) زنان زنا كار و ( خدن ) به معناى رفيق است و مذكّر و مونث و جمع و مفرد در آن تفاوتى نمىكند و كسى كه عادت كند به اينكه براى فحشا دوست و رفيق بگيرد به يكى و دو تا قناعت نمىكند ،
( فَإِذا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ ما عَلَى الْمُحْصَناتِ مِنَ الْعَذابِ )
: ( و اگر كنيزان بعد از شوهر كردن مرتكب زنا شدند ، عقوبت ايشان نصف عقوبت زنان آزاد مىباشد ) و مراد تازيانه است ، چون سنگسار نصف نمىپذيرد و اين دلالت مىكند بر اينكه كلمه محصنات در اينجا به معناى زنان آزاد است نه زنان شوهر دار كه در صدر آيه 24 مراد بود و معنى آيه آنست كه حدّ شرعى كنيز شوهر دارى كه زنا كند نصف حدّ شرعى زنان بدون شوهر آزاده است و آن پنجاه تازيانه است ،
( ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ وَ أَنْ تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ )
: ( اين توصيه براى كسانى از شماست كه ترس آن را دارند كه اگر با كنيز ازدواج نكنند ، مرتكب زنا شوند ، امّا اگر صبر كنيد برايتان بهتر است و خدا آمرزنده و