تضييع حقوق ، احكام ارث در آن جارى است و بهرهء هر كس معيّن و مخصوص و جدا شده است و همانا بوسيلهء اين آيه به جهت عموميّت حكم آن و ابهام نداشتنش استدلال كردهاند بر اينكه حكم ارث شامل تركهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم هم مىشود و بنابراين حديث جعلى كه ماترك رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله و سلم را صدقه مىداند ، باطل است و همچنين با اين آيه بر عدم عول در فرائض استدلال شده است ( عول يعنى هر جا سهام وارثان از مال بيشتر شد سهام را خردتر مىكنيم تا نقيصه به همهء سهام وارد شود ) .
( 8 )
( وَ إِذا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُوا الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينُ فَارْزُقُوهُمْ مِنْهُ وَ قُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَعْرُوفاً )
: ( و چون در تقسيم ارث ميّت از خويشان ميّت و يتيمان و فقيران اشخاصى حاضر شوند به چيزى از آن مال آنها را روزى دهيد و با آنان سخن نيكو و دلپسند گوييد ) يعنى خويشاوندان فقير و مساكين كه به جهت وجود طبقات جلوتر ارثى نمىبرند ، اگر در زمان تقسيم ارث حاضر باشند ، ورثه بايد چيزى از آن ارث به آنان بدهند و اختلاف شده است كه آيا اين عمل واجب است يا مستحبّ ، بهر صورت اجمالا به آنها نيز سهمى تعلق مىگيرد ( اگر در زمان قسمت حاضر باشند ) و به جهت رحمت و مدارا امر مىنمايند كه با آنان به نيكى رفتار نمايد و سخن شايسته بگوييد .
( 9 )
( وَ لْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعافاً خافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَ لْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيداً )
: ( و بايد كسانى كه مىترسند اگر بميرند كودكان ناتوانى از آنها باقى بمانند و زير دست مردم شوند ، از خدا بترسند و سخن به اصلاح و درستى گويند و راه عدالت بپويند ) ( خشيّت ) يعنى تأثر قلبى از چيزى كه انسان از وقوع آن ترس دارد ، البته تأثرى كه همراه با اهميّت باشد و سخن ( سديد ) يعنى سخن ثواب و مستقيم ، يعنى مردم اگر انسانيّت داشته باشند ، بايد دلواپس باشند و از خدا دربارهء امر يتيمان پروا كنند ، چرا كه يتيمان مردم نيز مانند يتيمان خود آنها ذريّهاى ضعيف و شايسته ترحّمند ، كه بايد