پاداشى نيكو است و همانا خداوند به سرعت به حساب خلق رسيدگى مىكند ) ، لذا عدّهاى از اهل كتاب هستند كه در حسن ثواب با مؤمنين شريك هستند ، پس سعادت اخروى دائر مدار اسم و رسم نيست ، بلكه بر مبناى ايمان به خدا و رسولان اوست و آنها هم اگر ايمان بياورند با مؤمنين فرقى ندارند و سعادت اخروى اختصاص به جنس يا قومى خاص ندارد و خداوند هم چون هيچ چيز بر او مخفى نيست ، لذا سريع الحساب است و مردم را مطابق اعمالشان پاداش مىدهد .
( 200 )
( يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ )
: ( اى اهل ايمان صبور باشيد و يكديگر را به صبر سفارش كنيد و با يكديگر در ارتباط باشيد و از خدا بپرهيزيد ، شايد كه رستگار شويد ) ، چون همهء افعال امرى ، مطلق و بدون قيد است ، در نتيجه صبر در اين آيه شامل صبر بر شدائد ، صبر در اطاعت و صبر بر ترك معصيت مىشود و آنگاه امر بر ( مصابره ) يعنى يكديگر را سفارش به صبر كردن مىنمايد و اين امر موجب مىشود كه افراد جامعه اسلامى در كنار هم يك نيروى واحد و متّحد شوند و بتوانند به اتّفاق يكديگر اذيّتها را تحمّل كنند و ( مرابطه ) از نظر معنا اعم از مصابره است ، چون مصابره يعنى اتحاد و پيوستن نيروها در برابر شدائد ، امّا مرابطه يعنى پيوستن همهء نيروها و همهء كارها در جميع شئون زندگى اجتماعى دينى ، چه در حال شدّت و چه در حال خوشى و مراد از اين مرابطه اين است كه جامعه به سعادت حقيقى دنيوى و اخروى خود برسد ، چون اگر اين ارتباطات نباشد صبر هر كس به تنهايى يا علم هر كس به تنهايى يا مال هر كس به تنهايى سعادت آور هست ، امّا نه سعادت كلّى و تامّ و حقيقى و لذا در ادامه مىفرمايد : اگر با تقوى بوده و به حدود الهى پايبند باشيد ، در اين صورت به هدف نهايى خود يعنى رستگارى حقيقى خواهيد رسيد .