آنها دشمنان خدا و رسول او هستند و خدا شما را از دوستى با آنان بر حذر داشته است
( لا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ يُوادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لَوْ كانُوا آباءَهُمْ أَوْ أَبْناءَهُمْ أَوْ إِخْوانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ )
« 1 » ، ( هرگز كسانى كه ايمان به خدا و روز قيامت دارند ، اينچنين نمىيابى ، كه كسانى را به خدا و رسولش دشمن هستند دوست بدارند ، اگر چه پدران يا برادران يا همسران و خويشاوندانشان باشند ) چون آنها در جهت مايل نمودن شما به عوالم و عادات و روشهايشان سعى بليغ مىكنند تا شما را از عقيدهتان منحرف كنند ، و شما هم قرآن را قبول داريد و هم كتاب آسمانى آنها را ، امّا آنها كتاب شما را قبول ندارند ، بعضى از اهل كتاب منافقند و وقتى شما را مىبينند ، مىگويند ايمان آورديم ، امّا چون به خلوت مىروند از شدّت كينه و غضب و از روى حسرت و تأسف سر انگشت خود را با دندان مىفشارند ، در آخر خداوند به آنان مىگويد از شدّت غيض بميريد و اين نفرينى در ظاهر امر براى آنان است و مىفرمايد : بار الها بخاطر همين كينهاى كه دارند مرگشان بده و تو به آنچه در سينههاست يعنى در دلها و جانهاست دانايى .
( 120 )
( إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ )
: ( اگر خيرى به شما برسد آنها ناراحت مىشوند ، و اگر بدى به شما برسد خوشحال مىگردند ، و اگر شما صبر كنيد و از خدا بترسيد ، كيد آنها هيچ ضررى به شما نمىرساند ، همانا خداوند به آنچه انجام مىدهند ، احاطه دارد ) ، ( مساءت ) خلاف مسرّت است ، يعنى بد حالى و ناراحتى ، پس آنها هر وقت مصيبتى به شما نازل شود مسرور مىشوند ، ولى اگر بر دشمنى آنها صبر كنيد و در برابر دوستى و يارى آنها تقوى به خرج دهيد از كيد و كينه آنها ايمن خواهيد شد و ايمنى را مشروط به صبر و تقوى نموده است ، و در آخر مىفرمايد : خدا به آنچه
هامش
( 1 ) - سوره مجادله ، آيه 22 .