حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا )
: ( و بر هر كس كه مستطيع باشد زيارت خانه كعبه واجب است ) ، ( ثالثا ) : مزيّت سوّم خانه كعبه آنست كه حجّ و زيارت آن بر افراد مستطيع واجب است و حجّ به معناى قصد است و در اصطلاح شرعى مناسك خاصّى مىباشد كه معروف است و اين حكم تشريع ابتدايى نيست ، بلكه امضايى نسبت به تشريع قبلى ابراهيم عليه السّلام است و منظور از استطاعت توانايى مالى و جانى است ،
( وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ )
: ( و هر كس كفر بورزد ، همانا خداوند از همه عالم بىنياز است ) كلمه كفر در اينجا به معناى كفر در اصول دين نيست ، بلكه كفر در فروع دين مىباشد ، نظير كفر به نماز و زكات ، يعنى ترك آنها ، پس هر كس حجّ را ترك كند ، ضررى به خدا نمىزند ، چون او از همهء جهانيان بىنياز است .
[ آيهء ( 110 - 98 ) تقوى و اعتصام به حبل اللّه و مسأله امر به معروف و نهى از منكر ]
( 98 )
( قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ شَهِيدٌ عَلى ما تَعْمَلُونَ )
: ( بگو اى اهل كتاب چرا به آيات خدا كفر مىورزيد با اينكه خداى تعالى بر آنچه مىكنيد ناظر و شاهد است ) ، مراد از آيات به قرينهء وحدت سياق ، همان حليّت طعام قبل از نزول تورات و برگشتن قبله در اسلام بسوى كعبه مىباشد خداوند كه ناظر بر اعمال است به حيلهها و مفاسد شما و اينكه شما قصد مسدود كردن راه خدا را داريد آگاه است .
( 99 )
( قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ أَنْتُمْ شُهَداءُ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ )
: ( بگو اى اهل كتاب ، چرا كسى را كه ايمان آورده ، از راه خدا جلوگيرى مىكنيد و آن راه را منحرف مىنمائيد ، با اينكه خود شما شاهد بر حقانيّت آن هستيد و خداوند ابدا از آنچه مىكنيد غافل نيست ) ، يعنى چرا راه خدا را منحرف و غير مستقيم مىخواهيد و شما خود شاهد بر حقانيّت همان چيزى هستيد كه انكارش مىكنيد ، امّا خدا شاهد بر اعمال شما و كفر و انكار شماست ، كما