خدا مىخواندند تا به افتراء و دروغ آنها را به خدا نسبت دهند و مردم را بفريبند و كتاب نوشتهء خود را به خدا نسبت مىدهند ،
( لِتَحْسَبُوهُ مِنَ الْكِتابِ وَ ما هُوَ مِنَ الْكِتابِ )
: ( تا مردم آن را جز كتاب خدا بپندارند در حالى كه آن ، جزء كتاب آسمانى نبود ) ، چون كتاب خدا بسيار رفيعتر و پر منزلتتر از اباطيل و تحريفهاى آنان است ،
( وَ يَقُولُونَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ )
: ( و مىگويند اين از جانب خداست ، در حالى كه آن از جانب خدا نيست ) ، چون معبود حقّ جز به حقّ سخن نمىگويد ،
( وَ يَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ )
: ( و بر خدا دروغ مىبندند با اينكه خودشان مىدانند كه دروغ است ) و اين تكذيب بعد از تكذيب است ، چون كذب و دروغ سيرهء يهود و روش زندگى آنهاست و اين دروغ هم از روى نادانى نبود ، بلكه آنها از دروغ بودن آن آگاه بودند و از روى عمد دروغ مىگفتند .
[ آيهء ( 80 - 79 ) تبرّى مسيح ]
( 79 )
( ما كانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُؤْتِيَهُ اللَّهُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ ثُمَّ يَقُولَ لِلنَّاسِ كُونُوا عِباداً لِي مِنْ دُونِ اللَّهِ )
: ( هيچ بشرى را نسزد كه خداى تعالى به او كتاب و حكم و نبوّت داده باشد ، آنگاه به مردم بگويد : به جاى خدا مرا بپرستيد ) پس هيچ بشرى نمىتواند بين اين نعمتهاى الهى جمع نمايد و آنگاه كفران بورزد و مردم را به عبادت خود دعوت كند ، چون عبادت هر معبودى غير خدا مردود است ، حتّى به عنوان تقرّب و توسّل و شفاعت طلبى چون بت پرستان هم مىگفتند ،
( هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ )
: « 1 » ، چون حقيقت عبادت متحقّق نمىشود جز با استقلال معبود و تنها خداست كه داراى ربوبيّت مطلق است ،
( وَ لكِنْ كُونُوا رَبَّانِيِّينَ بِما كُنْتُمْ تُعَلِّمُونَ الْكِتابَ وَ بِما كُنْتُمْ تَدْرُسُونَ )
: ( و ليكن اى مردم بخاطر اينكه كتاب آسمانى را تعليم مىدهيد و درس مىگيريد ، ربّانى باشيد و جز خدا به ياد هيچ كس ديگر نباشيد ) ، چون عيسى مبعوث نشد جز به جهت تبيين موارد
هامش
( 1 ) - سوره يونس ، آيه 18 ( اين بتها شفيعان ما در درگاه خدا هستند ) .