كس بخواهد مىدهد ، خواه شما راضى شويد و يا ناراضى گرديد ،
( قُلْ إِنَّ الْفَضْلَ بِيَدِ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ )
: ( بگو فضل بدست خداست و به هر كس بخواهد مىدهد و خدا وسعت دهنده و بسيار داناست ) لذا فضل بدست شما نيست كه بخواهيد آن را از سايرين دريغ كنيد و اين تغيير قبله و ايتاء الهى كه شما فقط به خودتان نسبت مىدهيد و آن را كتمان مىكنيد ، امرى نيست كه بتوانيد خدا را به آن وادار كنيد ، بلكه آن فضلى است كه بدست اوست كه به هر كس بخواهد مىدهد و هيچ امرى مزاحم مشيّت الهى نمىشود و او رحمت خود را وسعت مىبخشد ، از احوال همه با خبر است و مىداند كه چه كسى مستحق فضل اوست .
( 74 )
( يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ )
: ( رحمت خود را به هر كس بخواهد اختصاص مىدهد ) چون او مالك على الاطلاق است و داراى قدرت تصرف در ملك خويش مىباشد ،
( وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ )
: ( و خدا صاحب فضل بزرگ است ) لازمهء عظمت فضل آنست كه اولا ) : اختيار چنين فضلى بدست خود خداست ، ثانيا ) : فضلش واسع و تمام ناشدنى است ، ثالثا ) : داناى به حال بندگانش مىباشد و فضل عبارت است از عطيهء غير واجب كه از شاخههاى رحمت مىباشد .
( 75 )
( وَ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطارٍ يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ وَ مِنْهُمْ مَنْ إِنْ تَأْمَنْهُ بِدِينارٍ لا يُؤَدِّهِ إِلَيْكَ إِلَّا ما دُمْتَ عَلَيْهِ قائِماً )
: ( و بعضى از اهل كتاب كسانى هستند كه اگر در بار شترى او را امين گردانى آنها به تو باز مىگردانند و بعضى از آنها كسانى هستند كه اگر دينارى به آنان امانت دهى به تو برنمىگردانند ، مگر آنكه بالاى سرشان بايستى ) ، اشاره به اختلاف و تفاوت فاحش آنها در حفظ امانات و پيمانهاست كه در دو طرف تضاد و دو جهت مقابل قرار دارند و اين رذيلت ردّ نكردن امانت از اعتقادات آنها ناشى مىشود ،
( ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَيْسَ عَلَيْنا فِي الْأُمِّيِّينَ سَبِيلٌ )
: ( اين عمل به سبب آنست كه