( 70 )
( يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ )
: ( اى اهل كتاب ، چرا به آيات خدا كفر مىورزيد ، با اينكه شما خود شاهد هستيد ) ، يعنى چرا معارف الهى را انكار مىكنيد و به آنها كافر مىشويد ، مسائلى مانند نبوّت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم و اينكه عيسى بندهء خدا و فرستادهء اوست و اينكه ابراهيم يهودى يا نصرانى نيست و اينكه دستان خدا براى عمل گشاده است و قدرت او محدوديّتى ندارد و اينكه خدا بىنياز است ، پس اهل كتاب در لسان قرآن كافر به خدا نيستند ، بلكه كافر به آيات خدا هستند و لازمهء اين كفر هم همان كفر نسبت به خدا و رسولان الهى است ، هر چند به ظاهر به خدا و روز جزا و پيامبرى پيامبر خودشان ايمان دارند ، و مراد از ( انتم تشهدون ) آنست كه آنها با آنكه خود بهترين گواه بر نبوت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم هستند ( چون مژده آمدن او را در كتب آسمانى خود ديدهاند ) با اين وجود ، او را انكار مىكنند .
( 71 )
( يا أَهْلَ الْكِتابِ لِمَ تَلْبِسُونَ الْحَقَّ بِالْباطِلِ )
: ( اى اهل كتاب ، چرا حق را به باطل مىپوشانيد ؟ ) يعنى چرا با القاء شبهه و آرايش باطل به صورت حق ، باطل را حق جلوه مىدهيد و به عكس با تحريف آيات و يا تأويل آنها حق را باطل مىنماييد ،
( وَ تَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ )
: ( و چرا حق را كتمان مىكنيد با اينكه شما مىدانيد ؟ ) و چرا معارف دينى صحيح و آيات دالّ بر نبوّت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و إله و سلم را پنهان مىكنيد تا حق در مواجههء باطل ضايع شود ؟ در حالى كه شما به حقانيّت آنها واقفيد و اين خطاب و سرزنش نسبت به همهء آنهاست نه خصوص تحريف كنندگان ، چون ديگران هم ، به عمل آنها راضى شدند و سكوت كردند .
( 72 )
( وَ قالَتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ آمِنُوا بِالَّذِي أُنْزِلَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَجْهَ النَّهارِ )
: ( و عدّهاى از اهل كتاب گفتند : ايمان بياوريد به آن چه ابتدا يك روز بر مؤمنان نازل شد . . . ) يعنى به آنچه از وحى قرآن كه موافق با نظريات اهل كتاب است و در اوّل