پاك ببخش . . . ) يعنى زمانى كه زكريّا يقين كرد كه مريم صاحب كرامت است دست به دعا برداشت تا خداوند چنين فرزندى هم به او عطا كند ( طيّب ) از هر چيز ، آن فردى است كه براى چيز ديگر سازگار و در بر آمدن حاجت آن دخيل و مؤثّر باشد ، پس منظور زكريّا از ذريّه طيّب آن بوده كه از خداوند خواسته تا به او فرزندى بدهد كه داراى كرامتى شبيه به كرامت مريم باشد و شخصيتى چون او داشته باشد ،
( إِنَّكَ سَمِيعُ الدُّعاءِ )
: ( همانا كه تو شنواى دعايى ) و آن را اجابت مىنمايى .
( 39 )
( فَنادَتْهُ الْمَلائِكَةُ وَ هُوَ قائِمٌ يُصَلِّي فِي الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيى )
:
( ملائكه ، در حالى كه او در محراب نماز مىخواند ، گفتند : خداى تعالى تو را به يحيى مژده مىدهد . . . ) بشارت به معناى خبر خوشى است كه شنونده را مسرور مىسازد ، پس او را به وجود فرزندى بشارت دادند كه از وجود او شادمان گردد و ناميدن اين فرزند به نام ( يحيى ) از جانب خداى سبحان بوده و صفات يحيى ، مانند صفات عيسى عليه السّلام مىباشد جز اينكه عيسى عليه السّلام بواسطهء اولو العزم بودن بر يحيى ، برترى داشته ،
( مُصَدِّقاً بِكَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ سَيِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ )
: ( فرزندى كه تصديق كنندهء كلمهاى از خدا ( يعنى عيسى عليه السّلام ) و سيّدى است كه زن نمىگيرد و پيامبرى از صالحان است ) پس يحيى عليه السّلام از مبلّغين دين عيسى عليه السّلام بوده است و منظور از ( كلمه ) همان عيسى مسيح مىباشد و ( سيّد ) كسى است كه زمامدار امور سواد مردم و جماعت آنان باشد و ( حصور ) كسى است كه به جهت زهد از شهوات جنسى پرهيز نمايد و در لغت به معنى كسى است كه با زنان نمىآميزد و جمله
( نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ )
بشارتى ديگر براى زكريّا عليه السّلام بوده كه فرزند او در آتيه پيامبرى صالح خواهد شد .
( 40 )
( قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ )
: ( زكريّا با تعجب گفت : پروردگارا : چگونه مرا پسرى خواهد بود . . . ؟ ) اين كلام به جهت سئوال و تعجّب و جستجوى حقيقت است نه