تدريجى قرآن رفته است ، ( بالحقّ ) يعنى در قرآن باطل راه ندارد و قرآن مؤيد و مصدق كتب آسمانى نصارى و يهود است ، امّا كتابى كه در دست يهود و نصارى مىباشد ، اگر چه بعضى از آن همان است كه خدا نازل كرده ليكن از تحريف مصون نمانده است ،
( وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ )
: ( و تورات و انجيل را نازل فرمود : ( تورات ) يعنى شريعت و ( انجيل ) يعنى بشارت و قرآن بر مفرد آوردن كلمهء انجيل تأكيد و اصرار دارد ، در حالى كه بين نصارى چهار انجيل موجود است و آنها را اناجيل اربعه گويند و اين امر براى اثبات تحريف شدن انجيل است .
( 4 )
( مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ )
: ( و تورات و انجيل را قبل از قرآن به منظور هدايت مردم و سپس فرقان را نازل كرد ) خداوند تورات و انجيل را براى هدايت مردم نازل نمود ، امّا آنها كتاب خدا را تحريف كردند و به جاى تأكيد بر وحدانيّت خدا و وحدت راه او ، منحرف شدند و تصوّرات مسيحيان در قرآن به اين صورت آمده است كه گفتند : خداوند سوّمى از سه خداست ،
( إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ )
،
( إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ )
( خداوند مسيح پسر مريم است ) ( انّ المسيح و امّه الهان ) ( مسيح و مادرش دو معبود هستند )
( اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ )
( از غير خدا احبار و رهبان مذهبى خود را براى خود سرپرست گرفتند ) و ( فرقان ) جدا كننده حق از باطل است ، پس قرآن جدا مىكند موارد حق و صحيح كتب نصارى و يهود را از اباطيل و تحريفاتى كه از روى هواهاى نفسانى به كتاب خدا نسبت دادهاند ،
( إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ )
: ( همانا كسانى كه به آيات خدا كفر ورزيدند عذابى شديد دارند ) مراد اهل كتاب و غير آنهاست كه به آيات الهى كفر ورزيدند ، براى آنها در دنيا و آخرت عذاب خواهد بود و عذاب فقط درد و رنج مادّى نيست ، از قبيل از بين رفتن مال و اولاد و كمبود مواد غذايى و بيمارى . . . ، بلكه عذاب در قرآن معانى گستردهترى دارد ، مانند :
عذاب نفسانى ، بدبختى و بيچارگى ،
( وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ )
: ( و خداوند مقتدرى صاحب