مىشود ،
( فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ )
: ( پس به جز عدّه اندكى از آنان بقيه از نهر نوشيدند ) لذا به اين وسيله يعنى نوشيدن از آب نهر آنها مختلف شدند به سه گروه ، تازه شائبه سستى و نفاق هم بين گروهى كه ننوشيدند يا جرعهاى نوشيدند وجود داشت و با اين همه پيروزى و يارى از آن كسانى شد كه ايمان آورده و صبر نمودند ،
( فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ )
: ( و همين كه او با كسانى كه ايمان داشتند از شهر بگذشت ، گفتند : امروزه ما را طاقت جالوت و سپاهيان وى نيست ) چون آنها از قدرت دشمنشان مرعوب و مرهوب گشته بودند و اينان همان گروه سوّم بودند كه يك مشت آب برداشتند ،
( قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ )
: ( كسانى كه يقين داشتند كه پروردگار را ملاقات مىكنند ، گفتند : چه بسيار گروه اندك كه به خواست خدا بر گروهى بسيار غلبه كردهاند و خدا با صابران است ) ( ظنّ ) در اينجا يا به معناى يقين به ملاقات پروردگار است و يا كنايه از خشوع و خضوع آنهاست و در اينجا گروهى كه واقعا مؤمن هستند آشكار مىشوند كه همان گروه دوّم هستند كه اصلا آب برنداشتند ، آنها براى آنكه گروه ديگر را بهتر قانع كنند مصداق عملى براى اينها آوردند و از حوادثى كه در جاهاى ديگر اتفاق افتاده خبر دادند و گفتند : چه بسيار گروههاى اندك كه بر بسياران غالب شدند و ( باذن اللّه ) مىرساند كه يارى تنها از جانب خداست و هيچ ياورى جز او نيست و خداوند صابران را حمايت و پشتيبانى مىكند و آنها را خوار نمىنمايد و بر دشمنانشان غلبه مىبخشد ، چون صبر كليد يارى خداست .
( 250 )
( وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ )
: ( در زمانى كه با جالوت و سپاهيانش روبرو شدند ، گفتند : پروردگارا صبر را بر دلهاى ما بريز و قدمهايمان را استوار كن و بر گروه كافران پيروزمان كن ) ( برزوا ) به معناى ( ظهروا ) است و ( افراغ ) به معناى ريختن است ، يعنى