پادشاه مرحوم پس از انقضاى زمستان و انتظام اين جوره مهام در بهار به اجتماع بعضى از لشكريان فرمان داده به جهت وجع پا كه در وجود مبارك حادث شده بود و اطباء ورود به چشمههاى حاره و غسل نمودن را تجويز نموده و نافع شمرده بودند به طرف دارالسلطنهء قزوين تشريففرما شدند و از آنجا به چشمهء آبگرمى كه در محال آن ولايت بود تشريف برده تابستان را در آن ولايت منقضى ساختند و در همين اوقات اميرزاده بهمن ميرزا را با لشكريان نظام آذربايجان به جهت نقارى كه فيما بين دولت عليهء ايران و روم بود به سرحد مملكت خوى و سلماس فرستادند و لشكريان و سرحدداران دولت عليهء روم نيز قريب به سرحد آمده نشستند و سفراى دولت روس و انگليس به گفتگو درآمده طرفين را از مجادله و مقاتله به سخنان دوستانه مانع آمدند و تعهد نمودند كه به فرستادن سفرا رفع گفتگو و نقار فيما بين را بالكليه نمايند و به اين جهات اردوى همايون از دارالسلطنهء قزوين به دارالخلافه عود فرموده و اميرزاده بهمن ميرزا نيز از سرحد به دارالسلطنهء تبريز معاودت نمود .
ذكر تعيين ميرزا محمد تقى خان وزير نظام براى گذرانيدن امورات دولت عليهء ايران با دولت عليهء روم و تجديد مصالحه
حاجى ميرزا آقاسى در خدمت پادشاه مرحوم چنان مصلحت ديد كه وزير نظام دولت عليهء ايران را براى رفع اين نقار و اتمام اين كار كه با دولت عليهء روم به ميان آمده مأمور به سفارت آن دولت نمايند نظر به اين مصلحت ديد نوشتجات دولتى نوشته شده وزير نظام به سفارت دولت عليهء روم مأمور گرديد .
وزير نظام در اوايل سنهء هزار و دويست و شصت از دولت عليهء ايران به دولت عليهء روم رفته در مملكت ارزنة الروم به حكم امناى آن دولت با سر عسكر آن ولايت گفتگو آغاز نهاده حاجى ميرزا آقاسى كه با وزير نظام صفايى نداشت و وجود او را در ايران و در خدمت پادشاه جهان مخل آسايش خود مىدانست اهتمام در گذشتن امور ايشان نمىنمود چنانكه اكثر نوشتجات ايشان را در ميان نوشتجات حاجى ميرزا آقاسى بعد از وفات شاه مرحوم و رفتن حاجى به كربلاى معلى همچنان سر به مهر نگشوده يافتند .