شريفهء -
إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ يُورِثُها مَنْ يَشاءُ
- بود و آيهء دويّم - و جعلناكم سلطانا مبينا - و آيهء سيّم « 1 » -
تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ
- و آيهء چهارم - هو الذى جعلكم خليفة فى الارض - و آيهء پنجم -
فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ
- و فقرهء ششم حديث - المؤمنين للمؤمنين كالبينان يشدّ بعضهم بعضا - و فقرهء هفتم حديث - عليكم بالجماعة فان القصية يا كلها الذئب - فقرهء هشتم - بايّهم اقتديتم اهتديتم - فقرهء نهم آيهء شريفهء -
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا أَنْصارَ اللَّهِ
- فقرهء دهم - و كونوا عباد اللّه يدا وحيدا - فقرهء يازدهم -
بَلْدَةٌ طَيِّبَةٌ وَ رَبٌّ غَفُورٌ
- فقره دوازدهم - انّا جعلناك للناس اماما - فقره سيزدهم -
وَ أَلْقَيْتُ عَلَيْكَ مَحَبَّةً مِنِّي
- فقره چهاردهم - انّ الارض يورثها عباد الصّالحون - فقرهء پانزدهم
- إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ .
خلاصه در ذيل عهدنامه نوشته شده بود كه حدود ايران همان حدودى است كه در عهد سلطان مراد خان رابع تعيين شده . همچنين در فصل ذيل قيد كرده بودند كه نادر شاه حق مكاتبهء مستقيم با سلطان دارد ولى صدراعظم ايران با سلطان حق مكاتبات ندارد ، امّا از اينجانب مكاتبات سلطان و صدراعظم عثمانى مستقيما با نادر شاه خواهد بود . نيز مقرّر شد كه بين الطرفين لعن و سبّ « 2 » متروك باشد چه از طرف عثمانى نسبت به ايران ، چه از طرف ايران نسبت به عثمانى . و دولت
هامش
( 1 ) . به نظر مىرسد امپراطور در نگاشتن آيات و احاديث به حافظهء خود اعتماد كرده است . البته قصد او نشان دادن خط زيباى خود و زدن كنايههائى به نادر شاه و شيعيان بوده است مثلا آيهء« تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ »تلفيقى است از سورهء 3 آيهء 26 و سورهء 7 آيهء 155 - و يا حديث « المؤمنين للمؤمنين كالبنيان يشد بعضهم بعضا » در صحيح بخارى كتاب صلوة باب 88 به اين صورت ديده شد « ان المؤمن للمؤمن كالبنيان يشد بعضه بعضا . . . » يا حديث « عليكم بالجماعة فان القصية يأكلها الذئب » در سنن ابو داود كتاب الصلاة باب 46 به اين صورت آمده : « فعليك بالجماعة فانما ياكل الذئب القاصية » و در سنن نسائى باب 48 آمده « فعليكم بالجماعة . . . » . حديث « بايّهم اقتديتم اهتديتم » با اينكه در ميان علماى اهل سنّت شهرت بسيار دارد و بر سر اين حديث بين علماى سنّى و شيعه مشاجرات قلمى زيادى صورت گرفته است متأسفانه متن آن را در كتب سته و موطأ مالك و مسند احمد بن حنبل و دار مىنيافتم . صورت ديگرى از آن در شرح فارسى شهاب الاخبار ص 157 به اين صورت ديده شد [ ابو هريره ] مثل اصحابى مثل النجوم من اقتدى بشئ منها اهتدى » بههرحال در اين باب بايد تحقيقى جداگانه و مستقل صورت گيرد .
( 2 ) . در متن صبّ .