جمع كرده بود متوجه زبيد شد و با سعيد بن نجاح جنگ سختى كرده او را منهزم ، و زبيد را در چهارصد و هفتاد و پنج متصرّف شد و ميان او و سعيد بر سر زبيد زدوخورد بود تا سعيد كشته شد ، و جياش برادرش جاى او بگرفت و در زبيد استقرار يافت و احمد مكرّم در صنعا حكمرانى داشت تا در سال چهارصد و هشتاد و چهار درگذشت و پسر عم او ابو حمير سبأ بن احمد بن مظفّر بن على الصّليحى به جاى او برقرار شد و حكمرانى كرد تا در سال چهارصد و نود و پنج وفات نمود ، و اوآخر ملوك صليحى بود ، بعد از سبا خليفهء فاطمى مصر علّى بن ابراهيم بن نجيب الدّوله را به يمن به دعوت و حكومت فرستاد و او در سال پانصد و سيزده به جبال يمن رسيد و بود تا در سال پانصد و بيست آمر خليفهء مصرى فرستاد ابن نجيب را بگرفتند و امر دعوت به آل زريع بن عبّاس بن مكرم كه اهل عدن و از قبيله همذان بن جشم بودند تعلّق گرفت و بنى مكرّم به آل الذيب اشتهار داشتند و عدن از زريع بن عباس بن مكرّم و عمّ او مسعود بن مكرم بود و اين دو بر سر زبيد با ملك مفضل جنگ كردند و چون ايندو درگذشتند پسران آنها ابو السعود بن زريع و ابو الغارات بن مسعود جاى پدران خود را بگرفتند ، و بعد از آنها محمّد بن ابى الغارات و پس از او پسرش علّى بن محمّد حكمرانى مىكرد آنگاه سبأ بن السّعود بن زريع بر دعوت و حكومت استيلا يافت و بود تا در سنهء پانصد و سى و سه درگذشت و پسرش علّى بن سبا جاى او گرفت و بعد از على برادرش المعظم محمد بن سبا حكمرانى يافت پس از او پسرش عمران بن محمّد بن سبا كه او نيز در سنه پانصد و شصت وفات نمود و دو طفل از او ماند يكى محمّد و ديگرى ابو السعود . و يكى از اشخاصى كه از صلحيّين حكمرانى كرد ملكه زوجه احمد مكرّم بود كه مسمّاة به سيّده و حرّه لقب داشت و حرّه در حيات شوهر خود به مهام ملكى مشغول شد و شوهر او به عيش مىگذرانيد و حرّه در سال پانصد و دو درگذشت و كسى كه در حكمرانى با حرّه شراكت داشت ملك مفضّل ابو البركات ابن الوليد الحميرى مالك تعز بود و پس از مفضّل پسرش ملك منصور جاى پدر بگرفت و محمّد بن سبا ابن ابى السّعود در سال پانصد و چهل و هفت از منصور متملكّات صلحيّين را كه بيست و هشت قلعه بود به صد هزار دينار خريد و فقط تعز براى منصور ماند و چون منصور تقريبا هشتاد سال حكمرانى كرد زندگانى را بدرود نمود و بقيّهء اخبار يمن بيايد انشآء اللّه تعالى .
آمدن طغرل بيك به بغداد و زفاف او با دختر خليفه و اذيّت عساكر طغرل بيك به اهل بغداد كه خانههاى آنها را براى نشيمن خود خالى كردند و دست درازى به مال و عرض آنها نمودند . رفتن طغرل بيك از بغداد به طرف جبل كه در رى ناخوش شده روز
تاريخ منتظم ناصرى ( فارسى ) — صفحة 329
مساهمون: محمد حسن خان اعتماد السلطنه
ص٣٢٩