ميان آنها اختلاف پديدار شده بدون اينكه با طاهر تلاقى و جنگ كنند برگشتند و طاهر به حلوان آمده و هرثمة با قشونى از جانب مأمون به او پيوسته و مأمون به طاهر نوشته بود كه بلادى را كه مسخّر نموده تسليم هرثمه كند و خود متوجّه اهواز شود طاهر به موجب اين گفته به طرف اهواز راند ، و هرثمه در حلوان ماند ، امر كردن مامون كه او را امير الموامنين خطاب كنند و خطبه به اسم او خوانند ، دادن مأمون حكومت بلاد چند را به فضل بن سهل كه حدّ قلمرو حكومت او از مشرق از كوه همدان بود تا تبّت طولا و از درياى عمّان بود تا درياى ديلم و جرجان عرضا ، و او را ملقّب به ذو الرّياستين نمود كه رياست سيف و قلم باشد . دادن مامون وزارت ماليّه را به حسن بن سهل ، استيلاء طاهر بر اهواز و واسط و مداين و نزول او به صرصر وفات عبد الملك بن صالح بن على كه در حبس رشيد بود و امين او را از حبس بيرون آورده حكومت شام و جزيره را به او داد و او به رقه آمده در اينجا درگذشت ، خلع كردن حسين بن على بن عيسى بن ماهان امين را از خلافت در شب يازدهم رجب ، و گرفتن بيعت براى مأمون كه چند روز بعد باز مردم امين را به خلافت برداشتند و حسين در اين مقدمه كشته شد . خلع كردن داود بن عيسى بن موسى بن محمّد بن علّى حاكم مكّه و مدينه امين را از خلافت و گرفتن بيعت از اهل اين دو بلد براى مأمون .
افريقا - مخالفت اهل طرابلس غرب با ابراهيم بن اغلب و غلبهء ابراهيم بر آنها و دادن ابراهيم حكومت اين ولايت را به پسر خود عبد اللّه ، و ما دامى كه ابراهيم زنده بود جنگ در ميان عساكر او و اهل طرابلس غرب در كار بود بعد از فوت او شهر طرابلس و دريا عبد اللّه بن ابراهيم راشد و خارج از شهر و دريا بر عبد الوهاب بن عبد الرّحمن بن رستم رئيس بربر مقرّر آمد .
[ سنه 197 هجرى - سنه 812 مسيحى ]
آسيا - محاصره كردن طاهر و هرثمه بغداد را و محصور داشتن امين را ، وقوع غارت و حرق در بغداد و مانع شدن طاهر دخول ماكولات و ارزاق را به بغداد ، و ظهور غلا در اين شهر و شدّت حال و تنگى ، و همينطور بغداد در بند محاصره بود تا سال بسر رسيد ، رفتن مؤتمن بن رشيد و منصور بن مهدى به خراسان نزد مأمون و فرستادن مأمون مؤتمن ر به جرجان .