با خواتين و شهزادگان و امرا مقرّر فرمود كه قطعا قرض به آن جماعت ندهند و فرمود تا بدين موجب ندا زدند كه هر آفريدهء كه زر به قرض بآنجماعت دهد نخواهيم گذاشت كه در حياة و ممات ازيشان و متروكات ايشان طلب دارد « 1 » چه « 2 » ما مال ازيشان بتقدمه « 3 » نمىخواهيم و اگر مالى « 4 » ديوانى تالف كنند اسباب و املاك ايشان در وجه آن « 5 » باشد ديگر تقرير كردند كه ارباب حاجات را قروض ضرورى بود تا مهمّات بسازند فرمود كه هر آفريدهء كه اخراجات راه و ما يحتاج سفر نداشته باشد چرا مىآيد و ما را ازو و او را از ما چه فائده بايد كه آسوده در خانه بنشيند و نيايد و چون از هر نوع ديگر تقريرات ميكردند فرمود كه خداى تعالى و رسول عليه السلم مصالح عالم بهتر دانند « 6 » يا ما بضرورت مىبايست « 7 » گفت كه « 8 » ايشان فرمود كه خداى تعالى « 9 » و رسول چنين فرمودهاند و بر خلاف آن هيچ سخن نخواهم شنيد و حكم همين است و از آن تاريخ تا اين زمان هر آفريدهء كه سود زر خواست ندادند و اگر متغلبى استيلا نمود از حكم يرليغ مانع « 10 » شدند و اين زمان به حمد الله و منّه بواسطهء آنكه هيچ آفريده زر بسود نمىدهد تا بازندهند « 11 » تمامت خللها كه واقع مىشد مندفع گشت و معاملات راست شد و انصاف ميان مردم پيدا گشت و اكثر اموال نقد سرخ بخزانه مىرسد و ياساق نيست كه اجناس آرند و قيمت جواهر و مرصّعات با قوام « 12 » آمد و هر آفريدهء كه مالى دارد بدست سياهكارى « 13 » نمىدهد « 14 » تا بحيلت ببرد « 15 » و ارزاق خلق بيشتر حلال گشت و بركت باديد « 16 » آمد و بيشتر مردم با زراعت و بتجارت و پيشهاى نافع مشغول شدند و بدين واسطه كار عالم از نو نوائى و آيينى يافت و ذوق اينحال اهل « 17 » اين زمان دانند كه آن مفسدتها را مشاهده كردهاند و كسانى كه بعد ازين در وجود آيند و آن را نديده فائدهء اين حكم را چگونه « 18 » تصوّر
هامش
( 1 ) - دارند :L .( 2 ) -L . om .( 3 ) - . . ما ازيشان بنقد :L . p . h . v . e .( 4 ) - مال :L . , P . , W .( 5 ) -L . om .( 6 ) - داند :L .( 7 ) - مىبايد :L .( 8 ) -L . om .( 9 ) -L . , W . om .( 10 ) - او :W . ins .( 11 ) - تا بازندهند :L . , P . om .( 12 ) - باقرار :W .، قرار :L .( 13 ) - سياهكار :L . , P .( 14 ) - نمىنهد :L .( 15 ) - تا بحيلت ببرد :P . om .( 16 ) - باز پديد :L .( 17 ) -L . om .( 18 ) - چه :L .