زحمت مىرسانند و نيز هريك بحقّ يا بباطل ميگويد كه چيزى ندارم و باز ماند كه حاصلست « 1 » و بواسطهء سرما و يوت « 2 » و ديگر آفتها چهارپايان ما سقط شدهاند و بهروقت ضرورت مىشود مالى جمع كردن و بايشان دادن چه عالم از وقائع خالى نيست و وقت مىباشد كه بتعجيل تحصيل مال ميسّر نمىشود و همواره بتدبير و ترتيب وجوه لشگر و تغار ايشان مشغول مىيايد بود مصلحت در آنست كه از ممالك و ولاياتى « 3 » كه بر راهگذر « 4 » لشگر و يايلاغ و قشلاغ ايشان افتاده و دائما در آن ولايات بىراهى ميكنند و بتغلّب ديهها و رعايا « 5 » بدست فرو ميگيرند « 6 » تمامت باقطاع بلشگر دهيم و حصّهء هزاره هزاره « 7 » معيّن گردانيم تا « 8 » متصرّف « 9 » ايشان باشند « 10 » و از آن خود دانند و چشم و دل ايشان سير گردد و چون درين عهد بيشتر لشگريان هوس املاك و زراعت دارند چون ملكى اقطاعى بستانند به مقصود رسند و هرسال بخزانه احتياج نيفتد كه بمصالح ايشان صرف شود چه هريك حصّه « 11 » و معيشت خويش از آن حاصل كنند « 12 » و بسيار عمارت ديگر باسرا « 13 » و كوتالچيان و گاو و تخم خويش ايشانرا دست دهد و چون كاه و جو مرتّب داشته باشند اگر نيز يورت باشد هريك دو سه سر اسپ توانند بست كه فربه به كار دارند تا بگاه احتياج زودتر برتوانند نشست چه لشگر ما را اكثر خلل از سقط شدن چهارپايانست كه درين زمان بحدّ تمام آن را به آب و علف نمىرسانند « 14 » چون ولايات بوجه بلشگر « 15 » داده باشيم و وجه يامهاى « 16 » ضرورى و آش شهزادگان و خواتين و ديگر وجههاى ضرورى را هم ولايات در وجه نهادهايم و بايشان داده و تمامت متصرّفاند ما را اخراجات كمتر باشد و متقاضيان و ملتمسان اندك شوند و ولايتى چند كه ممرّ و مقام لشگر
هامش
( 1 ) - ( 301( p .20v .( 2 ) - و يورت و :L . om .( 3 ) - ولايتى :L .( 4 ) -L . om .( 5 ) - رعايا را :L . , W .( 6 ) - فرو گرفته :L .( 7 ) -L . om .( 8 ) - يا :W .( 9 ) - متصرفان :L .( 10 ) - و هيچ هزاره و صده بر اقطاع ديگرى زيادت نتواند و بدين واسطه آن :L . ins .زور رسانيدن خوى باز كنند و هر طائفهء حامى رعايا و مواضع خويش گردند و خرابيهاى - آن ولايت معمور گردانند و از آن خود دانند
( 11 ) - و تغار :L . ins .( 12 ) - 16 - 12 :P . om .( 13 ) - امرا :P .( 14 ) - ( 303( p .2v .( 15 ) - لشگر :P .( 16 ) - نامها :L .