ذكر عدد راهداران آن موضع و شرائط ياساق كه درين باب معيّن است بر آنجا نوشته باشند در آن ميل محكم كنند تا بيرون از آن مواضع و عدد معيّن ننشينند و زيادت مقرّر نستانند و آن را نام لوح عدلست و حال آن واضح و لائح « 1 » و پيش ازين هر آفريدهء كه از خيل خانها بودند و ميخواستند كه « 2 » بر سر راهها « 3 » مىنشستند و بعلّت توتغاولى باج مىستدند اين زمان چون بر لوح نوشته كه هر آفريده كه بيرون ازين مواضع بنشيند دزد باشد هيچكس از مغول و تازيك « 4 » جايى ديگر نمىيارست « 5 » نشست و درين دو سال كه اين ياساق فرمود در ممالك اندك راهى زدند و اگر احيانا اتّفاق افتاد دزدانرا با مال بهم بدست آوردند « 6 » و بياسا رسانيدند و بدين واسطه عموم آن قوم « 7 » ترك آن شيوه گرفتند « 8 » و ايمنى راهها ظاهر گشت ديگر فرمود كه هر كاروان و راهگذرى كه در راههاى بزرگ نزديك ديهى يا خيلخانهء فرو خواهند آمد « 9 » پيشتر از اعيان آن قوم بپرسند « 10 » كه درين حوالى دزد هست يا نه اگر گويند هست داخل خيلخانه « 11 » فرو آيد و بايد كه ايشان مانع فرو آمدن نشوند و اگر گويند دزد نمىباشد و ايشان بصحرا فروآيند و اتّفاقا چيزى ببرند در عهدهء آن قوم باشد ليكن اين حكم در حدود شهرها نرفته كه در آن مواضع « 12 » متعذّر باشد و چون راهها را بدين « 13 » موجب مرتّب گردانيدند و مفصّل اسامى راهداران و امراء ايشان پيش امير بور الغى آوردند قرب يك تومان آدمى كه لشگرى تمام بودند « 14 » بدين مهمّ مشغولاند و حكم است كه بكارى ديگر نروند و محافظت سر و اموال جمهور مسافران ميكنند بر وجهى كه تمامت از سر فراغت آمدشد مىتوانند كرد و « 15 » باخلاص هرچه تمامتر دعاى دولت ميگويند باجابت مقرون « 16 » باد « 17 »
هامش
( 1 ) - ظاهر :L . , P . , W .( 2 ) - :W . exhibet؛ و ميخواستند كه :S . , L . , P . , om .- . . . كه ميخواست كه از خيلخانها بودند
( 3 ) - راه :W .( 4 ) - تاجيك :L .( 5 ) - يا رد :L .( 6 ) - 8 - 6 :P . om .( 7 ) - عموم خلق :L .( 8 ) - كردند :W .( 9 ) - فرو خواهد آمد :W .( 10 ) - بپرسد :W .( 11 ) - يا ديه :W . add .( 12 ) - موضع :W .( 13 ) - برين :W .( 14 ) - بود :L .( 15 ) - مىكنند :W .( 16 ) -W . om .( 17 ) - :W . add .، اجابت بدان ملحق باد بمنة الله و جوده ( و لطفه العميم :( L .:L . , P . add .- آمين