ملتان رسيد « 1 » - سارنگ خان طاقت مقاومت « 2 » و مصاف ميدان تنگ ديد بضرورت حصارى شده - تا مدت شش ماه جنگ « 3 » قايم داشت - آخر الامر بتاريخ نوزدهم ماه رمضان سنه ثمان مائه به سبب تنگچهء علف و غله امان خواسته با پير محمد ملاقات كرد - سارنگخان را با كل خيل و اتباع او و تمام لشكر و خلق شهرى را اسير كردند - و حصار ملتان را پير محمد « 4 » قابض شده همانجا لشكرگاه ساختند - در ماه شوال سنة المذكور اقبال خان با سلطان ناصر الدين پيوست - و ميان ايشان در حظيرهء شيخ المشايخ قطب « 5 » الحق و الشرع و الدين عهد شد - سلطان ناصر الدين را با لشكر « 6 » و پيلان برابر كرده درون حصار جهانپناه برد - سلطان محمود و مقرب خان و بهادر ناهر درون دهلي كهنه حصارى شدند - سيوم روز اقبال خان غدر كرد - سلطان ناصر الدين غافل بود خود را ياد كردن نتوانست - با جمعيتى معدود و پيلان از درون حصار جهانپناه بيرون آمد - اقبال خان با لشكر خويش تعاقب كرد - پيلان نامدار « 7 » به تمام بر دست اقبال خان آمد - سلطان ناصر الدين منهزم شده در فيروزآباد رفت - از آنجا با كل اتباع خويش بيرون آمده « 8 » و اب جون عبر كرده بر « 9 » تاتار خان وزير خويش پيوست - فيروزآباد را اقبال خان قابض گشت - بعده ميان مقرب خان و اقبال خان هر روز جنگ مىشد - تا مدت دو ماه ميان « 10 » ايشان برين نوع مقابله « 11 » بود - آخر كسى از امرا و ملوك در ميان آمده
هامش
( 1 )M .در ملتان سارنگ خان آمد
( 2 )M .مقاومت جنگ ميدان نبود
( 3 )M . omitsجنگ
( 4 )M . omitsپير محمد
( 5 )M .المشايخ نظام الحق و الشرع و الدين
( 6 )M .لشكر پيلان
( 7 )M . omitsنامدار
( 8 )M .آمد و آب
( 9 )M .كرده و تاتار خان وزير
( 10 )M . omitsميان
( 11 )M .مقاتله بود