با يكديگر و ظهور نفاق فىمابين آنها بر قلعهء ارومى مستولى و محل نشيمن خود و ساير خانوارى افغان را مأوا و مأمن ساخته ، فتحعلى خان افشار ارشلو ابواب دوستى بر روى مشار اليه گشوده و بساط يك جهتى در ميان انداخته بود . درحالى كه على مردان خان را به علت اندك طول مدت مرارت زهر شمشير جهانگير خديود دشمنشكن دوستپذير از كام جان بيرون رفته ، مذاقش حلاوت از چاشنى لشكركشى پذيرفته ، به نحوى كه قبل مسطور و مذكور گرديد خفاشوار از نور آفتاب بيضاى ذات كشورآراى گيتىگشا مخفى بود ، در شامگاه فرصت از گوشهء اختفا ظهور نموده پر و بالى گشود . چون مهرانور ذات سعادت اثر از سفر مغرب مازندران انصراف و بجانب عراق عطف عنان فرموده ، اشعات عالم آرايش از افق مشرق اصفهان طالع و عازم تأديب على مردان خان گرديدند ، مشار اليه از بيم جان و تشويش احوال قرين الخذلان ، از آزاد خان افغان استمداد و مشار اليه را استدعا بامداد نموده ، آزاد خان مزبور با هفت هشت هزار نفر افغان و افشار و غيره كه در آن هنگام مجتمع ساخته بود بعزم امداد على مردان خان از ارومى حركت و بسوى كرمانشاهان نهضت و يك دو سه مرحله باقى بود كه باردوى عليمردان خان وارد و ملحق شود كه اردوى خديو كشورگشا بسر وقت على مردان خان رسيده ، كارش را بر وفق تقاضاى مردى و مردانگى ديدند .
آزاد خان افغان بعد از شكست عليمردان خان از آنجا كه نزول كرده بود ارادهء مراجعت بصوب اماكن و اوطان خود نموده خديو منصور با لشكر پلنگ غرور شيرزور راه مراجعت را برو بسته ، در طريق ممانعت نشسته ، آزاد خان بوساطت سفرا معروض راى عقدهگشا گردانيده كه گناه ناكرده و جرم از قوه بفعل نياورده ، گناه اين بندهء عذرخواه به غير از اعانت عليمردان خان چيست ؟ در شرع مروت گناه ناكرده را مكافاتى نيست . اگر مقرر شود كه لشكر ظفرپرور از طريق ممانعت برخيزند و بمواخذهء جرم ناكرده با مشتى عذرخواه نستيزند از شوايب ترك شيوهء ستودهء مروت پرهيزند و در عرصهء آرامش عباد غبار فتنه و فساد نينگيزند و زلال عذب دوستى را بملح اجاج كدورت نياميزند سزاوار
تاريخ گيتى گشا ( در تاريخ سلسله زنديه ) ( فارسى ) — صفحة 34
مساهمون: محمد صادق موسوى اصفهانى
ص٣٤