نويسندهء ذيل نخستين باشد و كاتب نام او و پدر او را قلب كرده و بجاى آنكه عبد الكريم بن على رضا بنويسد على رضا بن عبد الكريم نوشته است . مؤلف اين ذيل خود در خاتمهء آن ( ص 372 از چاپ حاضر ) در ذكر فرار لطفعلى خان از مرو دشت بكرمان مىنويسد كه در آن زمان در سلك ملتزمان آقا محمد خان بوده و در آن شب حضور داشته است . ازين قرار وى پيش از نابود شدن لطفعلى خان بدربار قاجاريان پيوسته است و چون در صحيفهء 373 از ذيل خود بتاريخ گلشن مراد تأليف ميرزا ابو الحسن غفارى كاشانى كه در 1210 نوشته است اشاره مىكند معلوم مىشود كه اين ذيل خود را پس از 1210 نوشته است و چنان كه خود در صحيفهء 279 گويد مىخواسته است بازماندهء وقايع لطفعلى خان را بنويسد و « جلوس ثانى » نام گذارد .
اما از آقا محمد رضاى شيرازى نويسندهء ذيل دوم بهيچوجه اطلاعى نيافتم و تنها چيزىكه معلومست اينست : چنان كه در پايان صحيفهء 395 اشاره شده است معلوم مىشود كه ذيل خود را پس از سال 1219 نوشته است .
نسخهاى خطى تاريخ گيتى گشا يعنى متن ميرزا محمد صادق نامى فراوانست و در بسيارى از كتابخانهاى ايران و اروپا نسخهاى از آن هست كه بيشتر تنها متن ميرزا محمد صادق ناميست و گاهى هم ذيل ميرزا عبد الكريم و كمتر ذيل آقا محمد رضا با آن توامست . چون همهء اين نسخها تازه است و هيچ نسخهاى نيست كه اعتبار كامل داشته باشد ضرور نبود كه يكى از آنها را اساس قرار دهم ناچار بيك نسخهء خطى متعلق بخويشتن بسنده كردم و در ضمن هرجا كه اين نسخه افتادگى
تاريخ گيتى گشا ( در تاريخ سلسله زنديه ) ( فارسى ) — صفحة ديباچه 16
مساهمون: محمد صادق موسوى اصفهانى
صديباچه ١٦