سلطان فيروز شاه را اينچنين آهم بود كه دولتآباد را ترك داده سمت تهته روان شده - و اقطاع گجرات حوالهء ظفر خان گردانيد - اول ميخواست كه ملك نائب باربك را اقطاع گجرات بدهد - جامه و مراتب موجود كرده بودند - چون سلطان فيروز هيچ كار به غير فال مصحف مجيد نكردي فال مصحف بنام نائب باربك رخصت نداد - و بنام ظفر خان رخصت داد - ظفر خان يكايك پيش تخت طلب شد - جامه يافت - و اقطاع گجرات با عرصهء تمام يافت سبحان الله اينچنين اعتقاد - در كارها التجا به حضرت حق كه فيروز شاه كرد ديگران را بود يا نبود - زيراچه اين اختيار مشائخ و سلاطين با بركات است كه در جميع كارها التجا به حضرت شاه قرآني كنند - و اجازت از طومار سبع المثاني طلبند - الغرض بعد از دادن اقطاع بظفر خان خسرو جهان با لشكر فراوان سوي تهته بكوچ متواتر روان شد * * بيت *
كوس عزيمت ز در شهريار * * لرزه در افگنده « 2 » بروئين حصار
مقدمهء دهم روان شدن سلطان فيروز جانب تهته از گجرات
نقل است چون سلطان فيروز شاه بعنايت حضرت آله و حمايت الله كرت دوم سمت تهته روان شد اشجار مراحم در گلزار اميدواران
هامش
( 2 ن ) در افتاده *