و در سنهء اربع و عشرين و ثمانمائه [ 824 / 1421 م ] خضر خان طرف ميوات سوارى فرمود ، بعضى از ميواتيان آمده ملازمت نمودند « 1 » و بعضى در حصار كوتلهء بهادرناهر متحصّن گشتند . چون كار بر ايشان تنگ شد از قلعه برآمده به كوهها درآمدند و در آن يورش تاج الملك فوت شد « 2 » . وزارت به پسر بزرگ او ملك الشرق سكندر رسيد . خضر خان قلعهء كوتله را خراب كرده از آنجا به گواليار رفت و پيشكش گرفته به اتاوه رسيد و چون راى سمير مرده بود ، پسرش اطاعت كرده مال مقرّر بداد .
در آنجا خضر خان مريض گرديده به كوچ متواتر جانب دهلى روان شد و بعد از رسيدن ، در هفدهم جمادى الاوّل همين سال ، همچو ديگران از اين جهان ناپايدار بگذشت . او پادشاه عاقل و عادل و كريم و صادق القول بود . خلايق از او راضى و شاكر بودند . از اين سبب ، كوچك و بزرگ نوكر و غيرنوكر در ماتم او نشسته اكثر جامههاى سياه پوشيدند و ، به روايت اصحّ ، سوّم روز جامههاى سياه ماتم دور كرده پسر بزرگ او مبارك شاه را بر تخت سلطنت و فرماندهى نشانيدند . مدّت سلطنت او هفت سال و چند ماه بود .
ذكر سلطنت معزّ الدّين ابو الفتح سلطان مبارك شاه بن خضر خان
چون خضر خان در اثناى مرض دريافت كه از آن عارضه جانبر نيست ، پيش از فوت به سه روز ، پسر ارجمند خود مبارك خان را وليعهد ساخته و امور سلطنت به او رجوع كرد و بعد از آنكه به اجل طبيعى از اين جهان پرغرغشه [ 277 ] انتقال نمود ، به روايتى ، همان روز و ، به روايتى ، سوّم روز ، به اتّفاق ملوك و اكابر ، بر تخت پدر
هامش
( 1 ) . پ . ش : ديدند .
( 2 ) . تاريخ مباركشاهى ، ص 192 ؛ طبقات اكبرى ، 1 / 270 : به تاريخ هشتم ماه محرم سنهء اربع و عشرين و ثمانمائه ملك تاج الملك وفات يافت .