گشت تا تختگاه را از تعرّض بيگانگان مصون و محفوظ دارد و جمعى از اعيان خراسان به واسطهء امتداد ايّام غيبت سلطان و انتشار هرگونه اراجيف با ايلك خانيان طريق مطاوعت پيش گرفتند و چون سلطان محمود به غزنين رسيد ، لشكرى با شكوه و حشمى انبوه مانند بحر موّاج به هم رسانيده متوجّه بلخ گشت . و جعفرتگين از توجّه موكب سلطانى خبر يافته از بلخ به ترمذ گريخت و ارسلان جاذب به فرمودهء سلطان متوجّه سباشىتگين شد و سباشىتگين نيز از هرات بيرون آمده متوجّه ماوراء النّهر گشت « 1 » .
جنگ سلطان محمود و ايلك خان « 2 »
ايلك خان از قدر خان ، پادشاه ختن ، مدد خواست و قدر خان پادشاه با هزار « 3 » كس به مدد ايلك خان توجّه نمود . ايلك خان مستظهر شده به اتّفاق او با لشكر تركستان از آب جيحون بگذشت و به چهار فرسخى بلخ رسيده در مقابل لشكر سلطان محمود فرود آمد . سلطان محمود « 4 » به نفس نفيس صفوف لشكر ظفر پيكر آراسته قلب لشكر را به برادر خود امير نصير « 5 » و والى جرجان و ابو نصر فريغونى و عبد اللّه طايى سپرده و ميمنه را به التونتاش 128 حاجب حواله فرمود و ميسره را به ارسلان جاذب و امراى افغان و خلج رجوع كرد و پانصد فيل كوهصفت پيش ايشان بازداشت . و از آنجانب ايلك خان خود در [ قلب ] « 6 » لشكر قرار گرفت و قدر خان را در ميمنه معيّن ساخت و جعفرتگين را در ميسره ، پس هردو لشكر مانند دو بحر زيبق
هامش
( 1 ) . ر ك : روضة الصفا ، 6 / 2912 .
( 2 ) . پ : عنوان پس از « سلطان محمود فرود آمد » ، آمده است . پت . س : ندارد .
( 3 ) . ش . پت : با پنجاه هزار . م ، 1 / 43 . ن ، 1 / 25 پنج هزار :
( 4 ) . پت . س : « محمود » ندارد .
( 5 ) . م ، 1 / 44 . ن ، 1 / 25 : به برادر خود امير نصير الدّين والى جرجان و ابو نصر فريعون و عبد اللّه طايى سپرد ؛ روضة الصفا ، 6 / 2912 : امير نصر و والى جوزجان ابو نصر فريقونى و عبد اللّه طائى سپرد .
( 6 ) . پ : ندارد ، از ش افزوده شد .