گرچه گهر بر سر تاج افسرست * تو گهر « 1 » و تاج ترا بَر سرست
گوهر تاج تو شب افروز باد * تاج خلافت به تو فيروز باد
رحمت واسعهء رحمانى كه موصّل هر طالب به مطلوب و نعمت سابغهء ربّانى كه لايح از فحواى
وَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَ عَلى آلِ يَعْقُوبَ
[ 12 / 6 ] است ، چنان « 2 » اقتضا فرمود كه بر منهجى كه رتبت كبراى نبوّت و رسالت از اسرائيل اللّه ، يعقوب دل آگاه كه حارز « 3 » منقبت
وَ إِنَّهُ لَذُو عِلْمٍ لِما عَلَّمْناهُ
[ 12 / 68 ] بود به نبى اللّه يوسف كه صاحب مكنت
وَ كَذلِكَ مَكَّنَّا لِيُوسُفَ فِي الْأَرْضِ
[ 12 / 21 ] است ، انتقال « 4 » يافت . عطيّهء جزيلهء ملك و خلافت و موهبت ( 28 - پ ) جليلهء سلطنت و ايالت از حضرت اعلى يعقوب خانى به عالى حضرت خلافت پناه ، يوسف ثانى ، خلاصهء دولت كيانى ، سرو بوستان انوشيروانى ، سايهء اخصّ الهى « 5 » مظهر رحمت عامّ غير متناهى ، وارث حشمت كيخسروى ، خافض رفعت كسروى ، مالك خطّهء عالم ، خطّ امان بنى آدم ، صبح غرّاء سعادت ، خورشيد اوج سيادت ، درّ لامع بحر « 6 » اقبال ، درّى ساطع فلك جلال ، شكوفهء بوستان اشراف ، بوستان شكوفهء الطاف ، طغراى معلّاى
وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا
[ 19 / 12 ] مشرّف به منقبت منقصت « 7 » زداى
وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً [ عَصِيًّا ]
« 8 » [ 19 / 14 ]
شعر [ عربى ]
سرىّ ترقّى في مبادى « 9 » انتشائه * على ذروة تامت « 10 » لديها « 11 » الاكابر
و من فاق اشياخ الملوك لدى الصّبا * فكيف لدى ايفاعه « 12 » و هو كابر
اوفر الملوك مقدارا و اكثرهم آثارا و اطهرهم اصلا و اشهرهم عدلا ، فهو و ان كان
هامش
( 1 ) .PK: گوهر
( 2 ) .P: چنانچه
( 3 ) .K: حارث
( 4 ) .P: انفعال
( 5 ) .KP: الآهى
( 6 ) .P: به معجز
( 7 ) .KF: منقضت
( 8 ) .PF: جبارا شقيا ؛K: لم يجعلنى جبارا شقيا ؛ با توجه به قرآن مجيد و عبارت قبل تصحيح شد .
( 9 ) .P: ينادى
( 10 ) .P: على رزدة قاسمت ؛K: قامت
( 11 ) .P: لدى ؛K: لدينا
( 12 ) .P: ايقاعه ؛K: ابقاعه