تاريخ وفات صاحبقران امير تيمور گركان در قصبهء اترار به حكم حضرت كردگار
چون به نزديك جمهور عقلا و مجموع اهل فراست و ذكاء مقرّر و مشخّص و مبيّن و مبرهن است كه ملك بىپايهدارى سياست بىمدار است على الفور همّت عالى صاحبقران ظفر توأمان بر تسخير مملكت خطاى مصروف شد . بالضّروره تيغ سياست از روى جلادت بر ميان بسته و بر باد پاى سرعت پيماى غيرت برنشسته عازم آن صوب و جازم آن حدود گرديد . سرادقات عظمت و جلال و پيشخانهء عزّت و اقبال را بدان طرف كشيدند . بعد از مرور زمان و طى مكان به خطهء اوترار كه از اعمال تركستانست نزول اجلال ارزانى فرمود . درين وقت صاحبقران را كه هميشه اعتدال مزاج داشته سلطان حرارت مملكت تنش را استيلا يافت و تب محرق در جسم لطيفش ظهور مىكرد . بنابر مرضى كه در طبع صاحبقران روى داده بود توقف را مرعى داشتند . چون زمان مدت حيوة سر آمد و آفتاب سلطنت و عزت به سرحد غروب رسيده بود در هفدهم شهر شعبان در روز سهشنبه در وقت شام در تاريخ 807 دار الملك دنياى فانى را بدرود كرده در مقامات علياى « و الآخرة خير و ابقى » ساكن گشت . آرى عادت روزگار و طريقهء سپهر بىمدار است كه علم خورشيد پيكر هر صبح بر بامى برپا مىكند و سكهء بخت دولت هر روز به نامى زند و خطبهء سعادت هر هفته به صاحب احترامى مىخواند « وَ تِلْكَ الْأَيَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ » يك چند روز زمام حل و عقد