شصت روز در هر محلّى كه باشد ، به موجب دفاتر مرقوم و معرفت شرع و معتمد دولت ايران به صاحبان آنها تسليم شود و سواى اموال محفوظه آنچه در اثناى وقوع عداوت ، از حجّاج و تجّار و ساير اهالى ايران كه در ممالك عثمانى بعضى ضابطان جبرا از بعضى گرفته باشند ، بعد از افاده و اظهار دولت عليّهء ايران از دولت عثمانى فرمان بر طبق همان « 1 » افاده به عهدهء وكيل آنها در هر « 2 » محلّ صادر و بعد از اثبات شرعى گرفته تسليم نمايند .
مادّهء سادسه : در ممالك دولت عليّهء عثمانى از اهالى ممالك طرفين از كسانى كه فوت مىشود ، اگر وارث و وصىّ شرعى نداشته باشد ، مأمورين بيت المال ، تركهء همان متوفّى را به معرفت شرع دفترى كرده به ثبت و سجلّ شرعى برسانند و آن مال را به عينه در محلّ مأمن تا مدّت يكسال حفظ نمايند تا وارث و وكيل شرعى آن آمده به موجب دقت و سجلّ شرعيّه ، اشياء متروكه تسليم شود و رسوم عاديّه و كرايهء محلّ آن اشيا را گرفته باشد و آن اشيا اگر در مدّت مذكوره حريق و تلف شود ، ادّعاى آن نشود و اگر در مدّت مزبوره وارث و وصى نرسد تركهء محفوظه را مأمورين بيت المال ، به اطّلاع معتمد دولت عليّهء ايران ، فروخته ثمن آن را حفظ نمايند .
مادّهء سابعه : به موجب شرط سابقه براى تأييد و تأبيد دوستى و مودّت در هرسه سال ، يك نفر از طرفين در دولتين عليّتين ، معتكف و مقيم باشند و از تبعهء دولتين عليّتين كه در اثناى حرب به طرفين گذشتهاند ، در حقّ ايشان بنا به حرمت مصالحهء خيريهء سياست اين اسائت « 3 » نشود .
خاتمه : آنچه از اساس و شرايط و مواد كه در فوق مذكور شد ، بر منوال محرّره كه بالمذاكره قرار داده شده و از طرفين قبول گشته ، ادّعاى اموال منهوبة الصنيعات و تضمين مصارف جزئيه از جانبين ، مضى ما مضى گفته ، صرفنظر شود و از جانبين دولتين عليّتين موافق عادت تصديقنامهها مبادله شده بواسطه سفراء از تاريخ اين تمسّك الى مدّت شصت روز در سرحدّ دولتين به يكديگر ملاقات كرده به آستانهء دولتين ايصال و تسليم شود و به اين جهت وجه عقد و تجديد اين مصالحهء خيريّه به مسالمهء حقيقيّه از تاريخ تمسّك معتبره مرعى و معتبر گشته و از هر جهت نايرهء كدورت و خصومت منطفى « 4 » بوده
هامش
( 1 ) . ملى : « همايون » .
( 2 ) . ملى : - « هر » .
( 3 ) . ملى : « آسأت » .
( 4 ) . منطفى : خاموش .