الويه « 1 » ظفر طراز [ 92 ] از سامان كمره حركت به صوب دار الايمان قم عزيمت نمود . در ورود به آن صوب معلوم شد كه ، حسين قلى خان به مأمورين دچار و ناچار به شهر قم رفته پناه به روضه بضعه احمدى - صلوة الله عليها - برده است . خلاصه روز پنجشنبه بيست و هشتم شهر ربيع الآخر ، بلدهء طيّبه قم از يمن ورود آن حكمران سپهر و انجم ، طعنه بر اين بلند طارم زد و نوّاب شاهزاده محمد تقى ميرزا ملقب به شاهنشاه رسم استقبال را بوسه بر ركاب شاهنشاه انجم تحشم زد .
هنگام عزيمت زيارت در صحن مقدس ، حسين قلى خان شمشير به گردن افكنده در حضور همايون سه دفعه خاك را بوسه داد و در چارم بار به خاكپاى معلى افتاد . دست اميد به عطف دامانى زد كه مهرش گوى گريبان است و ماهش در اجراى خدمت بر زده دامان . زمين صحن مقدس را از آب ديده گل كرد و از آن گريهء كامل آبى به روى كار آورد .
شاهنشاه معدلت شعار را عرق محبت اخوت به حركت آمده به دست مرحمت پيوست سرش [ را ] از خاك برداشت و به مرمت حالش همت گماشت . خود استدعا نمود كه آن آستان رفيع را مقيم و شب و روز معتكف آن روضهء واجب التعظيم و دعاگوى دولت ابد ترقيم باشد . خاقان مروت نشان ، استدعاى او را قبول فرمود و به اعتكاف آن روضه سپهر مطافش امر نمود . او نيز در خدمت جناب مجتهد دوران ميرزا ابو القاسم جيلانى از ارتكاب به امور اين جهانى تايب شد و اسباب حرب خود را از قبيل شمشير و خنجر و زره و كلاهخود و تفنگ و سپر و غيره كه برخى از آن جواهرنشان بود ، بر آن روضه مقدسه وقف نمود و همه را در قاب چرمين دوخته در سمت پاى ضريح « 2 » بر سقف طاق نصب فرمود .
در همان اوقات ميرزا ابو الحسن شيرازى همشيرهزاده حاجى ابراهيم خان اعتماد الدوله كه در ظهور قضيه حاجى ، در محال شوشتر از جانب جناب اسد الله خان ولد حاجى نايب الحكومه بود و به دست محصلين ديوانى گرفتار و از چنگ ايشان فرار نموده ، پناه به آن حريم حرم آثار آورد [ ه ] مورد عفو و گذشت شاهنشاه تاجدار و موهبت جان بخشى را با خود يار ديده حسب الامر داراى مروت شعار احرام بيت الله الحرام را كمر همت بر بست و بر خنگ مراد برنشست .
هامش
( 1 ) . جمع لوا ، درفش ، بيرق ، علم
( 2 ) . ملى : « خديح »