نگذاشته ، همواره در تهذيب و تنقيح محبت سعى مىنمودند و به آداب جميله ، صدور افعال حسنه را ملكهء شريفهء خود ساخته ، تباين و تخالف كه در طباع مستودع است ، در مادهء صداقت و دوستى طرفين مرتفع بود و به حد اعتدال قريب شده و در اقتباس انوار حالات يوميه و كشف مشكلات و انجام مهمات و معاملات از روى مساعدت ، به مرتبهء وحدت رسانيده و اقامت اين مراسم ، روزنامهء اوقات و شعار ساعات شريفهء ايشان بود . چون وظايف اختلاط و امتزاج به حد كمال صورت استكمال يافت ، شوق مجالست و مكالمت و رؤيت و اشتياق صحبت جانبين ، به مرتبهء اعلى رسيد و مستدعى ادراك سرور و حضور صحبت شدند و اين نشأه نشاط ، از خاطر عاطر سر برزد . هيجان اين مواد ، موجب بعثت رسل و رسايل گشت و اين آرزو قرين حصول شد و در اين حين مولانا نعمت ، مشير و مشار طرفين و به مراعات صحت و صدق قول او ، اعتماد تمام ايشان را حاصل بود . حضرت اميره اسحق او را نزد خود طلبيده ، نزد ميرزا على پيغام فرستاد كه بعون اللّه تعالى آئينهء مصادقت و دوستى طرفين و موافقت و يكجهتى جانبين جلاء تمام به مصقل تودد يافته و عرايس مصالح ملك و ملت و امن لشكرى و رعيت در صفاى آن چهرهء مقصود نموده ، توقع است كه چمن ملك محبت را از ميامن زلال ملاقات ، سعادت طراوت ارزانى فرمايند تا ساعتى كه ملك جهان را در جنب آن وقعى نيست ، از فر حضور و شرف ديدار پرنور مسرور گرديم و بر عالميان كمال عنايت و نهايت موافقت واضح گردد .
مولانا نعمت كه به خدمت حضرت ميرزا على سرافراز شد و تمهيد مقدمات نمود ، سعت مرحمت و مكرمت آن حضرت ، اين ملتمس را رقم اسعاف كشيد و روى همت بلند جناب ، به تدبير مصالح يرق صحبت و شيلان روز ملاقات آورده ، وزراى نيكمحضر را طلبيده ، نسق ما يحتاج رقمزدهء
تاريخ خانى ( شامل حوادث چهل ساله گيلان ) ( فارسى ) — صفحة 28
مساهمون: على بن شمس الدين بن حاجى حسين لاهيجى
ص٢٨