هركس از بهر ارتفاع تو را * مىستايد به گونهگونه جدا
الامان الامان مشو غره * مىنيرزد به دستهاى تره
هيچكس را تو استوار مدار * كار خود كن كسى به يار مدار
اميره در اين محل هرچند مصر به شرارت است ، اما عاقبت به ندامت « لادواء له » گرفتار گردد . شعر :
لا يغرس الشر غارس ابدا * إلّا اجتبى من غصونه ندما
[ فصل پانزدهم ] در توضيح عزيمت توجه ركاب همايون اعلائى خانى به اردوى شاهى نوبت چهارم در تاريخ سنهء ست عشر و تسعمايه
چون تحصيل فضايل و كمالات علوم ، تدابير ملكهء شريفهء نفس قدسيه و ذهن زكيه عليه خانى بود و در كشف مشكلات و مكاشفات صوريه و معنويهء سوانح حالات ، طبيعت مباركه مستعد ازلى و در اكتساب اين تحصيل به معدات غيرى محتاج نبود ، در آن حين كه اميره ساسان را از رانكوه روانهء بيهپس مىگردانيدند ، با وجود مواضعه كه با نواب شاهى در نهضت و ركضت ركاب همايون بعد از نوروز سلطانى ، به دريافت شرف ملازمت شاهى و انتشار صيت فرمانبرى و طاعتدارى ، رقم تأكيد يافته بود و دامن دولت از لوث كذب و خلف قول و نقض عهد كه علامات نفاق است ، منزه و برى ، بدين امنيت فكر صواب انجامش كه مطابق رقم تقدير است ، موافق قول صادق گردانيدن را لازم شمرد و بدين نيت ركاب فلك قدر اعلائى متوجه لاهجان گشت . و در آن وقت نيز كه اميره ساسان از بيهپس معاودت نمود ، قريب نوروز سلطانى بود و ايلچى همايون شاهى هم به طلب اعلاى خانى رسيده و بعد از ده روز عالىجناب خواجه زين - العابدين كه منصب وزارت بعضى ولايات داشت ، هم به تأكيد طلب از