باب سيم
[ فصل اول ] در ابتداى سلطنت اعلاى شهريارى خانى و خبر قتل ميرزا على جهت نواب خدايگانى به اردوى شاهى [ بردن ] و انصراف ركاب همايون از اردو و قتل بو سعيد مير و كالجار و جلوس به تخت رانكوه به تاريخ سنه احدى عشر و تسعمايه
عنايت الهى چون رقم اختصاص بر صفحهء احوال برگزيدهاى كشد ، حكمت بالغه چنان اقتضا كند كه عرايس مطالب و مقاصد به كسوت مكاره و شدايد جلوه دهد و لطايف نعمت و عطايا را در مائدهء عنا پيش آورد تا هنگام آزمايش و اوقات مخوفه مستوثق به عنايت حق شود و بىواسطه فضل حق دريابد و غيرى را در مساعدت و مساهمت دخلى ندهد و در استحصال منايا ، دل خود را به فيض حضرت احديت پيوند دو بعد از حصول مقاصد و مرام ، مقادير دولت و مراتب سعادت خود را بشناسد و در انجاح آمال هر بىپر و بال و شكستهدل كثير الملال ، آئين رحم و شفقت و عدل و مروت مرعى دارد و ايّام گذشته ياد آرد و عنايتى كه از جانب حق يافته ، پيش نظر آورد ، تا محبوب دلها و از برگزيدگان درگاه كبريا باشد .
پيكر اختر بىنور سعادت حضرت اعلاى خانى كه از حوادث روزگار