را بشناسد و فرصت جمعيت اولياى حضرت را دريابد ، بيت :
به رنج اندرست اى خردمند گنج * نيابد كسى گنج نابرده رنج
خدام عالى بر نهج مقرر راه سفر پيش گرفت و از لاهجان منزل به منزل به مقام پاكده رايات سعادات منصوب ساخت و سلطان عباس به اسنكوبن اقامت نمود و روز ديگر رضى كيا و اعيان لمسر به پاىبوسى حضرت اعلاى خانى مستسعد گشتند و صلاح در آن دانستند كه شيخ كبير پيش باشد . همچنان شيخ كبير را پيشتر روانه گردانيدند .
ميرزا على كه بو سعيد مير و كالجار را با جنود به لاهجان دريافت و ميدان فرصت را فسيح ديد ، قوت عقل در فضاى عالم شناخت حق ، فتور يافت و آب رونق اخوت و طراوت محبت از روى صلاح برد و به خاك و خاشاك بيگانگى صفاى چشمه يگانگى تيره گذاشت و به تهييج گرد نبرد و فتنه و فساد هيجا ابتهاج نمود و به وهم كاذب ، سراب آبنماى غرور ، به غربال پيمود و تنى چند از ملاحدهء كستاميران كه اسامى نامبارك ايشان در صدر اين فصل سمت تحرير يافته و منتهز فرصت بودند تا مگر عرصهء درگاه سلطانى از بندگان خالى يابند و كام خود جويند ، طلب كرد و كياهند مردود را هم معد گردانيد و در شب پنجشنبه چهارم رمضان سنهء عشر و تسعمائه كه حضرت سلطان حسن به حمام رفته ، به خانه كياهند كه محل و مسكن سلطانى بود مراجعت فرمود . زبان مبارك به ورد تحميد و تمجيد و ذكر تقديس و تنزيه حضرت احديت برگشاد و جبهه مهر سيما از سر تواضع بر خاك نهاد و سرشك ندامت و انابت « كتواتر الدرّ من السّرع » روان كرد و از سجادهء راز و نياز به درگاه بىنياز فارغ شد و در ميدان خلوت گوى وحدت راند . در چنين وقتى ناپاكان مذكورين عليهم اللعاين گرداگرد خانه را فروگرفتند و كياهند