فرار اختيار كردند .
بو سعيد مير و كالجار ، تا نماز عصر به كوچسفهان اقامت نموده ، نهب و غارت كه از دست برآمد ، تقصير نكرده ، باز به لشتنشاه مراجعت فرمودند .
در اين محل ، كيا محمد كيا ، با لشكر تنكابن رسيد و تاخت به ايمل - كنده برد و غارت و تالان كه دست داد ، تقصير نكرد و مير ملك با لشكر مقرر ، فرزند اميره رستم را پيش گرفته ، از راه بجاره پس به كوهدم رفت و فرزند اميره رستم را به تخت كوهدم منصوب ساخت و كارگيا محمد با لشكر لاهجان به كيسم رفت .
در اين محل اميره حسام الدين و عباس به گسكر بودند . از اين معنى خبردار گشته ، تمام لشكر را پيش گرفته ، به كوچسفهان رسيدند و راهها را به اعلى طبقه مضبوط گردانيدند ، چنانچه سرداران بيهپيش را هيچ خبرى نبود كه عباس كجاست .
عباس دو روزى به كوچسفهان توقف نموده ، اطلاع حاصل كرد كه لشكر بيهپيش متفرق است . لشكر را به دو بخش كرد : يك بخش را به برادران خود رجوع نمود و به راه پرهجا فرستاد و خود با يك بخش لشكر ، از راه كفشه ، متوجه لشتنشاه شد . چون بو سعيد مير را لشكر كم همراه بود ، قوت مقاومت نداشتند ، خصم را رو نموده ، متقاعد گشتند . عباس ايشان را دوانيدن فرمود . بو سعيد مير و كالجار فرار جسته ، به شبينه [ و ] كماچال « 1 » رفته اقامت كردند ، عباس ولايت لشتنشاه را از سوخت و غارت و تالان محابا نكرده ، ويران و خراب ساخت و يك شب به لشتنشاه اقامت نموده و روزانهء ديگر عمارت سلطان حسن را سوزانيده ، به خورمهلات فروآمد و لشكر خود را بازديد كرد .
هامش
( 1 ) - اشبين و كماچال ( تاريخ گيلان و ديلمستان صفحات 44 و 120 و 194 و 195 )