معروض داشت كه عبد الأمين خان كه به سمت پسرى [ گ 65 ب ] عباد اللّه خان بر مسند حكومت بلخ جلوس نموده ، مجهول الاب است و اوزبكان آنجا به ناچار اطاعت او نمودهاند . به خاطر خطير بيضا نظير خطور نمود كه محمد ابراهيم خان را مصحوب ميرزاى نظربى روانهء بلخ نمايند و در اين اثنا ايلچيان از بلخ به استدعاى اطلاق محمد ابراهيم خان به درگاه جهان پناه رسيده باعث تصميم اين عزيمت گرديد .
سوانح سيچقان ئيل سنهء تسع و الف كه سال چهاردهم جلوس است
در اين سال نوّاب گيتى ستانى فردوس مكانى حاجى محمد خان والى خوارزم و نورمحمد خان والى مرو را طلب فرمودند تا در باب مقدمات تركستان با ايشان مصلحت نمايند . حاجى محمد خان اطاعت امر اشرف نموده روانه شد و در اثناى راه به علت عرض مرض مراجعت نمود و نور محمد خان به مقادير نادلپذير تمسك جسته از آمدن امتناع نمود و نوّاب گيتى ستانى محمّد ابراهيم خان را مصحوب خداى نظر بى و بوداق خان حاكم مشهد و ابن حسين خان فيروز جنگ روانه نمودند و او به نيروى اقبال بىزوال روانه شده ، در روز ورود بلخ كه عبد الأمين خان و امرا به استقبال او بيرون آمده بودند توطئه نمود كه در حين ملاقات عبد الأمين خان از اسب فرود آمد كه او نيز از اسب فرود آمده با هم ملاقات نمايند و در هنگام ملاقات كه بنابر مواضعهء مسطور ، عبد الأمين خان از اسب فرود آمد ، محمد ابراهيم خان از اسب فرود نيامده سواره ايستاده حكم كرد كه كورنش نمايند و به تكلف امر لاعلاج بكورنش راضى شده ، كورنش نمود و وقتى كه ارادهء سوارى نمود بنابر فرمان محمد ابراهيم خان او را بر يابويى سوار كرده به يكى از ارباب اعتماد سپرد كه به شهر رساند و هم در آن شب روانهء سفر بىرجعت گرديد و محمد ابراهيم خان در سلطنت آنجا مستقل گرديد .
ذكر نهضت رايات جهانگشاى به جانب ابيورد و مرو
نوّاب گيتى ستانى فردوس مكانى بنابر حركات ناصواب نورمحمد خان عزيمت