آنكه جمشيد خان است مايهء خلاف خود ساخته به سلطان محمود موسوم كرده با ميرزا كامران مخاصمت آغاز نمود . ميرزا كامران در رشت مجال توقف نيافته روانهء كهدم گشت و خان احمد لشكر بر سر كهدم فرستاده خرابى بسيار نمود . ميرزا كامران خلاصى خود را [ از ] آن ورطه منحصر در اطاعت قزلباش ديده نزد سليمان خان آمد و به اتفاق روانهء رشت گشتند و شيرزاد به دست آمده مقتول شد و ولدان جمشيد خان را حسب الامر به اردوى معلّى فرستادند و چون رعاياى آنجا در مضايق بيشهها متوارى بودند و اطاعت نمىنمودند و امرا را منافعى عايد نمىشد دست از گيلان برداشته روانهء قزوين شدند و ميرزا كامران در اين اثنا از ايشان فرار نموده روانهء الكاء خود شد .
ذكر قضاياى آذربايجان و شروان و گرفتارى غازىگراى خان
در اين سال ارادهء خاطر نوّاب سكندرشان بدان متعلق گرديد كه صبيهء سميون خان والى كارتيل را جهت نوّاب جهانبانى خواستگارى نمايد و مسيب خان تكلّو را بدين خدمت نزد او فرستادند و چون سميون خان به جهت مخالفت مذهب در اين امر مداهنه و اهمال مىنمود ميرزا سلمان را با بيعت هزار كس روانهء گرجستان نمودند و سميون خان از اين معنى خايف گشته بعد از استمالت نزد ميرزا سلمان و امرا آمده صبيهء خود را فرستاد و لوارصاب ميرزا ولد خود را نيز رفيق گردانيد كه در خدمت اشرف باشد و با اسكندر خان حاكم كاخت نيز صلح نموده اسكندر خان نيز كستنديل « 1 » ميرزاى پسر خود را روانه گردانيد و سه هزار تومان جهت پيشكش سركار خاصه و يكهزار تومان جهت نوّاب جهانبانى و يكهزار تومان [ گ 42 ب ] جهت اقامت ميرزا سلمان و امرا تسليم نمود . و درين سال غازىگراى خان و صفىگراى خان با جماعت تاتار ارادهء تاخت شروان نمودند و پيكر خان و امراء قاجار و جاگير و قرامانلو متوجه مدافعهء او شده ، غازىگراى در معركه گرفتار شد و صفىگراى و جماعت تاتار فرار نمودند و غازىگراى را به
هامش
( 1 ) . متن : كنديل ؛ از روى عالم آراى عباسى تصحيح ايرج افشار ، ص 271 تصحيح شد .