شد و غنائم بيشمارى از آنجا آورد . دولت روم كه در جاهاى ديگر مشغول جنگ و اين ضربتها براى او ناگهانى بود مضطرب گرديد بخصوص كه خسرو در اين جنگ براى اينكه قلاع و شهرها زودتر تسليم شوند خيلى بىرحمانه با اهالى رفتار كرده وحشت غريبى در اطراف و اكناف معبر قشون ايران انداخت پس از آن مذاكرات صلح از طرف روميها شروع شد و انوشيروان كه به مقصود خود رسيده بود پيشنهاد آن را پذيرفت . شرايط صلح اين بود كه اولا دولت روم پنجهزار ليبراى طلا براى غرامت جنگ بپردازد ( مبلغ مذكوره به وزن امروزه سيصد و بيست و پنجهزار مثقال طلا بوده ) ثانيا مبلغ پانصد ليبراى طلا ساليانه براى نگاهدارى قواى ساخلوى در دربنديها قفقازيه بايران تأديه كند ( 540 ميلادى ) اين صلح هم هيچ دوامى نداشت زيرا بگفته روميها انوشيروان با وجود اينكه در ادس اطلاع يافتكه عهدنامه بامضا رسيده است باز در حين مراجعت از انطاكيه مبالغى از ادس و دارا و ( آپامآ ) گرفت تا كارى به اين شهرهاى رومى نداشته باشد و امپراطور روم اين رفتار او را نقض عهدنامه دانسته مسئوليت را به طرف او متوجه كرد و باز جنگ شروع شد چنان كه در ذيل بيايد نوشتهاند كه انوشيروان بعد از تسخير انطاكيه به بندر آن شهر كه موسوم به سلوكيّه بود رفته در درياى مغرب آبتنى كرد و بعد محرابى موافق مذهب زرتشتى ترتيب داده مراسم قربانى را بجا آورد و نيز گويند شهر انطاكيه بقدرى پسنديده خاطر انوشيروان شد كه در نزديكى تيسفون ( مداين ) توسط يونانيها شهرى مشابه آن ساخت كه معروف به ( بهازانديو خسرو ) گرديد « 1 »
جنگ دوم با روم
اين جنگ كه از 540 تا 557 طول كشيد در سر ولايت لازيكا درگرفت اين
هامش
( 1 ) - يعنى شهر خسرو كه بهتر از انطاكيه است اين شهر را اعراب جند خسرو ناميدند بعضى گفتهاند كه اين شهر را اعراب اروميّه ناميدند ولى بعد از تفحّص مدرك صحيحى براى اين عقيده بدست نيامد .