روحانيون
چون مذهب زرتشتى مذهب رسمى دوره ساسانى بود روحانيون آن زمان محترم و طرف توجه بوده نفوذ بسيار زيادى در امور مملكتى داشتند و بطوريكه يكى از مورخين معاصر ميگويد هيچ چيز مشروع يا صحيح نبود مگر اينكه بدوا بتصويب مغى رسيده باشد مغها داراى املاك زيادى در ايران و بخصوص در آذربايجان بودند و مردم عشريه و هدايائى نيز به آنها ميدادند بطوريكه آممين مارسلن ميگويد مغها تابع قوانين مملكتى نبودند و براى خودشان قوانين مخصوصى داشتند . روحانيون به چند درجه تقسيم شده بودند با وجود اينكه اطلاعات درستى در دست نيست باز ميتوان بعضى از درجات را محققا معلوم كرد درجهء پائينتر مغها يا مغان بودند بالاتر از اينها هيربذان يا رؤساء آتشكدهها و مؤبذان يا رؤساء مغها براى مغها معلمها و مفتشينى معين شده بودند كه نيز درجهء عالى داشتند معلم را مغان اندرزبذ و مفتش يا ناظر را دستور مىناميدند بالاتر از همهء اينها دو نفر بودند مؤبذان مؤبذ و هيربذان هيربذ تصور مىرود كه اولى رئيس كل روحانيين و دومى قاضى القضات بود تمام روحانيين خدمت كردن در آتشكدهها را شغل عمده و مخصوص خود ميدانستند تفاوت كلى كه از حيث امور مذهبى ما بين ساسانيان و هخامنشيها ديده مىشود اين است كه هخامنشيها از ساختن معابد خوددارى داشته بلكه آن را بر خلاف مذهب ميدانستند از اينجهت كه اهورمزدا را در همهجا ميتوان پرستيد و ليكن شاهان ساسانى معابد زيادى ساختهاند در معابد مذكوره آتش را كه علامت اهورمزدا بود تقديس ميكردند مشاغل روحانيين عبارت بود از مراقبت از اينكه آتش خاموش