گرفتند ، مانند آقايان سابق شدند . در جاهاى ديگر مانند لىكااونيّه و ليكيّه و پىسيديّه و پامفيليّه و نيز در آسياى وسطى ممكن بود ، مردمى داراى اراضى باشند و در اين مواقع اين مردم موافق عادات و قوانين خودشان رفتار كرده از دور اسمى از والى يا حكومت پادشاه ميشنيدند ، ولى درواقع مستقل بودند . بالاخره يك نوع اراضى متعلّق بمعبدى بود . در اين صورت يك امارت روحانى يا مذهبى تشكيل ميشد و اين امير روحانى من تبع زيادى از درجات مختلف داشت ، مثلا سترابون از اين دول كوچك روحانى صحبت داشته گويد ، كه در كاپادوكيّه معبدى بود بنام مابلّونآ كمانا « 1 » ، كه شش هزار بنده خدمتكار داشت و معبد ديگرى و ناسا « 2 » نام در خاك زوس آسبام اوس « 3 » داراى سه هزار بنده بود ( كتاب 12 ، صفحه 537 ) .
او گويد ، كه اين كاهنان بلند مرتبه ، كه در آن واحد ارباب بودند و بعضى از سلسله پادشاهان بشمار ميرفتند ، از حيث مقام بعد از پادشاه ( يعنى پادشاه سلوكى ) ميآمدند ، چنان كه در مواقع جشنهاى بزرگ « ربّ النوع يا ربة النوع » ميتوانستند تاج بر سر گذارند . اينها واقعا پادشاهانى بودند ، كه از دست رنج بندگان و رعاياى بسيارشان زندگانى ميكردند .
اطّلاعاتى ، كه سترابون ميدهد ، يقينا راجع بمعابدى است ، كه از ازمنه پيش ( از زمان هخامنشىها يا قبل از آن ) بوده . براى اطّلاع اين معابد را هم ذكر ميكنيم .
معبد آپلّن در داستراكون « 4 » ، آرتهميس پراسيا « 5 » در كاستابالا « 6 » ، معبد معروف آگديستى « 7 » در فريگيّه و معبد البا « 8 » در كيليكيّه و من آركايس « 9 » در پىسيديّه و زوس آبرتتنوس « 10 » در ميسيّه و غيره .
از كليّه تشكيلات سلوكى ميتوان به اين نتيجه رسيد ، كه سلوكيها در ابتداء خواستند تشكيلات داريوش اوّل را پيروى كنند ، يعنى در رأس ايالات ( هرجا ، كه باشد ) ، والى يا نمايندهء حكومت مركزى را جا دهند و پادشاهان دست نشانده
هامش
( 1 ) -Ma Bellon a Comana .( 2 ) -Venasa .( 3 ) -Zeus Asbamaeos .( 4 ) -Dastracon .( 5 ) -Artemis Perasia .( 6 ) -Castabala .( 7 ) -Agdisti .( 8 ) -Olba .( 9 ) -Men Arkaios .( 10 ) -Zeus Abrettenus .