و ده نفر انتخاب شدند ، كه نزد تيسافرن بروند و با آلسيبياد نيز داخل مذاكره گردند . پىزاندروس و رفقاى او مطالب خود را به تيسافرن گفتند و آلسيبياد نيز از مذاكرات مطلع شده مشى خود را بر اين قرار داد ، كه تيسافرن را از خود نرنجاند و به آتنىها هم بفهماند ، كه تيسافرن از او شنوائى دارد . بنابراين و نيز چون ميدانست ، كه اتّحاد ايران با آتن سر نخواهد گرفت ، زيرا تيسافرن از آتن و اسپارت - هر دو - بيمناك بود و غلبهء هيچيك را نميخواست ، به تيسافرن گفت شرائط اتّحاد را سخت كن ، تا آتنىها زير بار نروند . پس از آن نزد آتنىها رفته آنها را چنين تهديد كرد : اگر پافشارى در قبول نكردن بعض شرائط تيسافرن كنيد و موفّق نشويد ، خودتان مقصريد ، زيرا من نفوذ خود را در نزد تيسافرن به كار بردهام . با اين نقشه آلسيبياد در حضور تيسافرن تكاليف زياد به آتنىها كرد ، از قبيل اينكه بايد تمام ولايات ينيانى را بايران واگذارند و جزائر همجوار را بايران بدهند و غيره و غيره .
اين شرائط ، باوجود اينكه سخت بود ، پذيرفته شد ، بعد در جلسهء ديگر آلسيبياد گفت : آتنىها ، اين را هم بدانيد ، كه شاه ميخواهد يك بحريّهء قوى تشكيل دهد .
اين بحريّه حق خواهد داشت ، كه در سواحل مستملكات ايران ، هرجا كه بخواهد ، برود و شما نبايد مانع شويد . عدّهء كشتىها هم بسته به نظر شاه است . در اين موقع آتنىها عنان بردبارى را از دست داده اين شرط را ردّ كردند و بعد مأيوسانه بجزيرهء سامس برگشته دانستند ، كه آلسيبياد آنها را فريب داده ، او نه فقط نفوذى در مزاج تيسافرن ندارد ، بلكه آلت دست او است .
اكنون بايد ديد ، كه روابط تيسافرن در خلال اين احوال با لاسدمونىها چگونه بود ، يعنى در حين بازى با آتنىها ، با لاسدمونىها چه ميكرد . بالاتر گفته شد ، كه اين والى جيرهء روزانهء سپاهيان اسپارت را از يك درهم مبدّل به نيم درهم كرد ، بعد وقتى كه خواست ظاهرا به آتن نزديك شود ، اين نيم درهم را هم به اين بهانه ، كه پول نرسيده ، منظّما نپرداخت و پس از چندى صريحا گفت ، كه ديگر جيرهء سپاهيان را نخواهم داد . سردار اسپارتى ليخاس « 1 » بر خود پيچيد و ،
هامش
( 1 ) -Lichas .