مقدونىها رفت و اين قضيّه باعث قوّت بحريّهء مقدونى گرديد . اين خيانت قبرسيها بايران براى اسكندر خيلى مهم بود ، زيرا صوريها نميگذاشتند مقدونىها باتمام پل موفق شوند و با اينحال فقط با بحريّه ممكن بود كارى از پيش برد . لذا اين وقعهء مساعد اسكندر را دل داد و او بحريّهء خود را ، كه مركب از يكصد و نود كشتى بود ، به دو جناح تقسيم كرده جناح چپ را به پنىتاگراس « 1 » پادشاه قبرس و كراتر سپرد و خود فرماندهى جناح راست را اختيار كرد . فينيقيها هم ، چنان كه ديودور گويد ، هشتاد فروند كشتى داشتند ، ولى بجنگ دريائى مبادرت نكرده كافى دانستند ، كه سه كشتى براى حفاظت ديوارهاى خود به كار اندازند . اسكندر با بحريّهء خود اين سه كشتى را غرق كرد و بعد آلات و ادوات محاصره را بكشتيهاى خود سوار كرده بديوارهاى شهر از هر طرف يورش برد . تمام مساعى مقدونيها به اين كار مصروف بود ، كه ديوارها را سوراخ كنند و با اين مقصود آنچه از ادوات جنگى و محاصره داشتند ، به كار بردند و سوراخهائى در ديوارها ايجاد كردند ، ولى اهالى صور هر دفعه با چابكى و مهارت از درون شهر هر سوراخ را گرفتند و به اين كار هم اكتفا نكرده در درون شهر ديوارى بلند ساختند ، تا اگر ديوار بيرونى آسيب يابد ، ديوار درونى را براى دفاع خود داشته باشند . فاصلهء اين ديوار از ديوار بيرونى پنج ارش ( تقريبا 2 مطر و نيم ) بود . مقدونيها ، چون ديدند ، كه از خراب كردن ديوارها با فعاليّت صوريها نتيجه بدست نميآيد ، چنين كردند : سفائن خود را كه داراى چهار صف پاروزن بود ، از طرف دماغه دوبدو بهم بستند ، در فاصلهء بين دو كشتى پلى از تيرها و تختهها ساختند و بر چنين پلها سپاهيانى نشانده به طرف ديوارها روانه كردند . عدّهء چنين دو كشتى كه پل داشت ، زياد بود و سپاهيان مقدونى در پناه دماغههاى كشتىها باران تير بر صوريها ميباريدند . اين كار مقدونيها باعث وحشت صورىها گرديد ، چه با اين ترتيب عدّهء سپاهيانى ، كه جنگ ميكردند ، بمراتب بيش از گنجايش 190 كشتى بود و كار محصورين دشوار ميشد . اسكندر ، همين كه شب در رسيد ، امر كرد تمام سفاين او به شكل و ترتيب مذكور از هر طرف
هامش
( 1 ) -Penitagoras .