چه مىكند و چگونه عدّهاى از مردان غيور اين شهر قشون عظيم اسكندر را ، كه تا اين زمان و پس از آن تا زمان فوتش در همهجا فاتح و داراى همهگونه وسائل بود ، در مدّت هفت ماه سخت مشغول داشته كار را به جائى رسانيدند ، كه مقدونيها مكرّر به اسكندر پيشنهاد كردند دست از تسخير اين شهر برداشته برود و خود او هم نه يك مرتبه از بهرهمندى خود در ترديد افتاد و فقط نرسيدن كمكى از طرف ايران و خيانت قبرسىها بالاخره اين شهر ويران شده را بتصرّف او داد .
موقع شهر صور
اين شهر ، چنان كه بالاتر گفته شده ، بواسطهء بوغاز تنگى ، كه عرض آن 4 استاد يا تقريبا هفتصد ذرع بود ، از ساحل فينيقيّه جدا ميشد و بنابراين حكم جزيرهاى را داشت . وقتى كه بادهاى افريقا موسوم به آفريكوس « 1 » وزيدن ميگرفت ، آب اين بوغاز را عقب زده امواج را روى هم انبوه ميكرد و بساحل ميريخت . شهر داراى ديوارهاى بلند و برجها و باروهاى محكم بود و اين استحكامات را از هر طرف دريائى عميق احاطه داشت . علاوه بر اين مزايا يكچيز هم صوريها را بجنگ تشويق ميكرد ، توضيح آنكه رسولان قرطاجنه ، كه برحسب معمول بدين شهر براى اجراى مراسم قربانى آمده بودند ، اهالى صور را بمقاومت تحريك كرده وعدهء كمك و همراهى ميدادند ، زيرا قرطاجنه را مهاجرين صور در افريقا بنا كرده بودند و قرطاجنه در اين زمان مملكت ثروتمند و دولت مقتدرى بشمار ميآمد ( چنان كه بالاتر گفته شد از مطالعات در كتب بعض مورّخين قديم چنين استنباط مىشود ، كه اين دولت مانند مستعمرات فينيقى در درياى مغرب از دربار ايران يك نوع تمكينى داشته ) « 2 » . ديودور گويد ( كتاب 17 ، بند 40 ) جهت عمدهء مقاومت صور از اينجا بود ، كه ميخواست اسكندر را معطّل كرده وقت به داريوش بدهد ، كه او قشون جديدى براى نبرد با اسكندر تهيّه كند و صوريها اميدوار بودند ، كه با اين كار خود طرف توجّه دربار ايران گشته پاداشهائى بزرگ خواهند يافت .
جنگهاى صور با اسكندر
بهرحال اهالى صور عازم جنگ گرديده بتداركات آن پرداختند و با اين مقصود ماشينهاى جنگى روى ديوارها
هامش
( 1 ) -Africus .( 2 ) - به اين موضوع در باب دوّم اين كتاب رجوع خواهيم كرد .