يونانى راجع بجنگ ترووآ ارتباطى دارد ، رفته در سر قبر پروتزيلاس « 1 » قربانى كرد ، بعد با سپاهش بپنجاه كشتى دراز نشسته به طرف آسيا روانه شد و ، وقتى كه در بندر آخيانى « 2 » پياده شد ، گفت : « بفضل خدايان من آسيا را بوسيلهء جنگى ، كه حق است و مقدّس ، تصرّف ميكنم » . جهت اينكه بحريّهء ايران در اينموقع بيكار مانده و با بحريّهء ضعيف مقدونى مصاف نداده ، معلوم نيست ، و حال آنكه كنتكورث گويد ، كه بحريّهء ايران قوىتر و ملّاحان آن كارآزمودهتر بودند . از آنجا اسكندر بدشت ايليون « 3 » قديم درآمد ، بسر قبر آشيل « 4 » ، پهلوان داستانى يونانيها در جنگ ترووآ ، تاج گلى گذاشت و برهنه با دوستانش دور اين قبر دويد .
هفستيون « 5 » سردار اسكندر همينكار را در سر قبر ( پاتروكل ) « 6 » دوست داستانى آشيل كرد ، يعنى خواست نشان دهد ، كه او نسبت به اسكندر همان مقام را دارد ، كه پاتروكل نسبت به آشيل داشت ( بايد بخاطر آورد ، كه اسكندر آشيل را يكى از نياكان خود ميدانست ) . بعد اسكندر بسر قبور ساير پهلوانان داستانى جنگ ترووآ رفته بقبر پرىيام پادشاه ايليون رسيد و در آنجا قربانى كرد . پس از آن بمعبد مىنرو ربة النّوع يونانى درآمد . در اينجا كاهن اسكندر بمعبد رفته و برگشته به اسكندر مژده داد ، كه فتحى در فريگيّه خواهد كرد و سردار بزرگى از دشمن كشته خواهد شد ، زيرا در مدخل معبد ديده ، كه مجسّمه آرىبرزن والى سابق ايران در فريگيّه به زمين افتاده . اسكندر از اين پيشگوئى شاد شد و باز قربانى كرد ، بعد اسلحهء خود را در آنجا گذاشت و اسلحهاى را ، كه ميگفتند از زمان جنگ ترووآ در آنجا حفظ شده است ، برداشت ( اين اسلحه را در جنگ گرانيك ، كه شرح آن بيايد ، استعمال كرد ) . در باب جنگ ترووآ بالاتر از قول هرودوت ذكرى شده ( صفحهء 659 ) . مقصود اسكندر از زيارت قبور پهلوانان داستانى يونان و قربانىها و غيره اين بود ، كه براى تحريك حسّيّات ملّى يونانىها اين فكر را در مغز آنان بپروراند : چنان كه جنگ مزبور براى رفع توهينى بود ، كه آسيا بيونان
هامش
( 1 ) -Protesilas .( 2 ) -Acheen .( 3 ) -Ilion .( 4 ) -Achille .( 5 ) -Hephestion .( 6 ) -Patrocle .