نوشتهاند ، نفوذ زياد داشت و در مدّت 12 سال ماليه آتن را به خوبى اداره كرده بود .
ديودور گويد ( كتاب 16 ، بند 88 ) : او در مجلس محاكمه خطاب بسردار مزبور كرده چنين گفت : « لىسيكلس ، شما در جنگى ، كه از هموطنان ما هزار مرد كشته شدند و دوهزار نفر اسير گرديدند ، فرمانده قشون بوديد . بر اثر اين جنگ ستون فتح بشرمسارى شهر ما بلند شد و تمامى يونان طوق بندگى به گردن انداخت .
همهء اين بليّات در زمان فرماندهى تو روى داد و باوجود اين تو ، كه رسوائى و افتضاح وطنت را در شخص خود مجسّم كردهاى ، جسارت دارى زنده بمانى ، روا دارى روشنائى آفتاب را بنگرى و بميدان عمومى ( يعنى مجمع ملّى ) درآئى » ( 338 ق . م ) .
نتيجهء جدال خرونه
پس از اين فتح مقاومت يونانىها درهم شكست و فيليپ درواقع امر پادشاه مقدونيّه و تمام يونان گرديد ، يا چنان كه ديودور گويد ، امپراطورى يونان را تشكيل كرد . از اين زمان او در يونان بشدّت انتشار داد ، كه ميخواهد با ايرانيان جنگ كند و از كارهائى ، كه آنها نسبت بمعابد يونانى در ازمنهء گذشته كردهاند ، انتقام بكشد . اين شايعه او را در نزد يونانىها محبوب القلوب ساخت . براى اجراى خيالات خود فيليپ لازم ميديد ، كه از پشت سر خود ، يعنى يونان ، مطمئن گردد و با اين نظر سعى ميكرد دل يونانىها را بربايد . بنابراين بهركس روى خوش و ملايمت نشان ميداد ، با پول تمام متنفّذين را ميخريد و شعراء و ادباء يونانى را همواره بدربار خود ميطلبيد . بعد او بشهرهاى يونانى اعلام كرد ، كه لازم است راجع بمنافع عمومى خود با او داخل مذاكره گردند . براى محلّ اجتماع نمايندگان يونانى كرنت « 1 » انتخاب شد و در اينجا فيليپ لزوم جنگ را با ايران پيشنهاد كرده خواست ، كه او را بسپهسالارى كلّ يونان انتخاب كنند ، تا او تدارك جنگ را ديده بآسيا برود . اگرچه باطنا بعض يونانيها مانند آتنىها به اين امر راضى نبودند ، ولى بالاخره ، چون كارى از آنها ساخته نبود ، ظاهرا همه راضى شدند و او را بسپهسالارى برگزيده اختيارات غيرمحدود به او دادند .
هامش
( 1 ) -Corinthe .